Wyrok – Wyłączenie zagranicznych usług z funduszu socjalnego (K 40/04)
Ograniczenie korzystania ze świadczeń zakładowego funduszu socjalnego ze względu na miejsce usługi poza Polską zostało uznane za niekonstytucyjne. TK wydał wyrok 28 marca 2007 r. po rozpoznaniu wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich. Wniosek dotyczył art. 2 pkt 1 oraz art. 8 ust. 2a ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
TK stwierdził niezgodność obu przepisów z art. 32 w powiązaniu z art. 2 Konstytucji w zakresie, w którym wyłączają korzystanie przez pracowników z usług pracodawcy realizowanych za granicą. Rozstrzygnięcie obejmuje różne formy wypoczynku, a także usługi kulturalne, oświatowe, sportowe i rekreacyjne. Rzecznik wskazywał, że miejsce urlopu pozbawia dopłaty osoby spełniające wymagania dotyczące sytuacji rodzinnej i materialnej.
Marek Kotlinowski przewodniczył rozprawie i zgłosił zdanie odrębne do wyroku. Funkcję sprawozdawcy pełnił Jerzy Stępień. W składzie orzekającym zasiadali również Adam Jamróz, Teresa Liszcz i Bohdan Zdziennicki. W rozprawie uczestniczyli wnioskodawca oraz przedstawiciele Sejmu i Prokuratora Generalnego.
Sentencja
Sygn. akt K 40/04
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 28 marca 2007 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marek Kotlinowski – przewodniczący
Adam Jamróz
Teresa Liszcz
Jerzy Stępień – sprawozdawca
Bohdan Zdziennicki,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 28 marca 2007 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:
art. 2 pkt 1 oraz art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, ze zm.) w zakresie, w jakim przepisy te uniemożliwiają pracownikom skorzystanie z usług świadczonych przez pracodawcę na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej i sportowo-rekreacyjnej, jeśli są one świadczone poza terenem kraju, z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji,
o r z e k a:
Art. 2 pkt 1 oraz art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, Nr 118, poz. 561, Nr 139, poz. 647 i Nr 147, poz. 686, z 1997 r. Nr 82, poz. 518 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 75, poz. 486 i Nr 113, poz. 717, z 2002 r. Nr 135, poz. 1146, z 2003 r. Nr 213, poz. 2081 oraz z 2005 r. Nr 249, poz. 2104) w zakresie, w jakim przepisy te uniemożliwiają pracownikom skorzystanie z usług świadczonych przez pracodawcę na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej i sportowo-rekreacyjnej, jeśli są one świadczone poza terenem kraju, są niezgodne z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
| Marek Kotlinowski (zdanie odrębne) |
||
| Adam Jamróz | Teresa Liszcz | |
| Jerzy Stępień | Bohdan Zdziennicki |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5113-zakladowy-fundusz-swiadczen-socjalnych oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3510-zakladowy-fundusz-swiadczen-socjalnych. Data dodania i pozyskania: 2007-03-28. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.