Wyrok – Ustawowe granice obliczania dodatku mieszkaniowego (P 4/05)

Przepisy określające podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego zostały zakwestionowane przez TK 9 maja 2006 r. Trybunał rozstrzygnął pytanie prawne WSA w Gdańsku, odnoszące się do upoważnienia ustawowego dla Rady Ministrów oraz do wydanego na jego podstawie rozporządzenia.

Wątpliwości sądu powstały w sprawie Teresy G., której przyznano niższy dodatek niż pobierany wcześniej. Po utrzymaniu decyzji prezydenta miasta przez kolegium odwoławcze sprawa trafiła do sądu administracyjnego. Pytanie dotyczyło między innymi uwzględniania przy wyliczaniu dodatku tylko 90 proc. wydatków mieszkaniowych.

TK stwierdził niezgodność art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych z art. 92 ust. 1 Konstytucji. Osobno ocenił § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 grudnia 2001 r. i uznał go za niezgodny z art. 6 ust. 1 tej ustawy. W pytaniu prawnym wobec rozporządzenia wskazano również art. 92 ust. 1 Konstytucji; sentencja tego punktu odwołuje się do wzorca ustawowego. Przewodniczył Adam Jamróz, a funkcję sprawozdawcy pełnił Andrzej Mączyński.

Sentencja

Sygn. akt P 4/05

W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Warszawa, dnia 9 maja 2006 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Adam Jamróz – przewodniczący
Andrzej Mączyński – sprawozdawca
Janusz Niemcewicz
Jerzy Stępień
Marian Zdyb,

protokolant: Krzysztof Zalecki,

po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu, Rady Ministrów i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 9 maja 2006 r., pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, czy:

1) art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734, z 2002 r. Nr 216, poz. 1826 oraz z 2003 r. Nr 203, poz. 1966) jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim upoważnia Radę Ministrów do określenia wysokości wydatków za zajmowany lokal mieszkalny, stanowiących podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego,

2) § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817) jest zgodny z art. 6 ust. 1 ustawy powołanej w punkcie 1 oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji,

o r z e k a:

1. Art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734, z 2002 r. Nr 216, poz. 1826 oraz z 2003 r. Nr 203, poz. 1966) jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

2. § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817) jest niezgodny z art. 6 ust. 1 ustawy powołanej w punkcie 1.

	Adam Jamróz
Andrzej Mączyński		Janusz Niemcewicz
Jerzy Stępień		Marian Zdyb

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5209-wysokosc-dodatku-mieszkaniowego oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3740-wysokosc-dodatku-mieszkaniowego. Data dodania i pozyskania: 2006-05-09. Dostosowano formatowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „21 kwietnia 2005 roku – Zgromadzenie Ogólne Sędziów Trybunału Konstytucyjnego.” (2005-04-21). Fot. Mariusz Bobinski. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6451-21-kwietnia-2005-roku-zgromadzenie-ogolne-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego.