Wyrok – Podwyżki w publicznej ochronie zdrowia bez odrębnego wzrostu płac za dyżury (K 25/05)
TK nie stwierdził naruszenia zasady równości przez pominięcie wynagrodzenia za dyżury medyczne w ustawowej podwyżce dla pracowników publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Wyrok zapadł 16 października 2006 r. po rozpatrzeniu wniosku Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy.
Związek zaskarżył art. 4a ust. 1 i 2 ustawy z 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw. Powołał oba ustępy art. 32 Konstytucji. TK orzekł, że art. 4a, w części dotyczącej nieuwzględnienia podwyżki wynagrodzenia za dyżury, jest zgodny z konstytucyjnym art. 32.
Spór dotyczył rozróżnienia między pracą w zwykłych godzinach a dyżurowaniem. Według związku ustawowy wzrost płac nie powinien pomijać części pracy lekarzy tylko dlatego, że jest ona wykonywana jako dyżur. W rozprawie uczestniczyli wnioskodawca oraz Prokurator Generalny. Przewodniczył Adam Jamróz, natomiast sprawozdawcą był Marian Grzybowski. Pozostałymi członkami składu byli Ewa Łętowska, Janusz Niemcewicz i Marian Zdyb.
Sentencja
Sygn. akt K 25/05
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 16 października 2006 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Adam Jamróz – przewodniczący
Marian Grzybowski – sprawozdawca
Ewa Łętowska
Janusz Niemcewicz
Marian Zdyb,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 16 października 2006 r., wniosku Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy o zbadanie zgodności:
art. 4a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2 ze zm.) w zakresie, w jakim nie uwzględnia w przewidywanej podwyżce dla pracowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej podwyższenia wynagrodzenia za dyżury medyczne, pełnione w tych zakładach przez lekarzy (i inne osoby), z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji,
o r z e k a:
Art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 43, poz. 221, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 162, poz. 1112, z 2001 r. Nr 5, poz. 45 i Nr 100, poz. 1080, z 2003 r. Nr 6, poz. 63 oraz z 2004 r. Nr 26, poz. 226 i Nr 240, poz. 2407) w zakresie, w jakim nie uwzględnia w przewidywanej podwyżce dla pracowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej podwyższenia wynagrodzenia za dyżury medyczne, jest zgodny z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
| Adam Jamróz | ||
| Marian Grzybowski | Ewa Łętowska | |
| Janusz Niemcewicz | Marian Zdyb |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5265-wynagrodzenie-za-dyzury-medyczne oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3865-wynagrodzenie-za-dyzury-medyczne. Data dodania i pozyskania: 2006-10-16. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „21 kwietnia 2005 roku – Zgromadzenie Ogólne Sędziów Trybunału Konstytucyjnego.” (2005-04-21). Fot. Mariusz Bobinski. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6451-21-kwietnia-2005-roku-zgromadzenie-ogolne-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego.