Komunikat – TK ograniczył ochronę karną funkcjonariuszy przed zniewagą (P 3/06)

Wolność debaty publicznej była zasadniczym punktem argumentacji TK w sprawie karania za znieważenie funkcjonariusza. Po rozpoznaniu pytania Sądu Rejonowego w Lublinie 11 października 2006 r. Trybunał zakwestionował część art. 226 § 1 Kodeksu karnego.

Rozstrzygnięcie objęło zniewagi niepubliczne oraz publiczne wypowiedzi poza czasem wykonywania czynności służbowych. W tym zakresie TK stwierdził naruszenie art. 54 ust. 1 w powiązaniu z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Uznał, że samo powiązanie wypowiedzi z obowiązkami funkcjonariusza nie uzasadnia tak szerokiego ścigania z oskarżenia publicznego. Rozdzielenie przesłanek związku ze służbą i działania podczas służby prowadzi według TK do nadmiernego ograniczenia wypowiedzi.

Trybunał podkreślił zarazem, że wolność słowa ma granice. Dopuszczalna jest ochrona porządku publicznego zarówno środkami cywilnymi, jak i karnymi, a krytyka nie może uniemożliwiać instytucjom wykonywania zadań. O konstytucyjności ograniczeń decyduje jednak ich zakres i intensywność. W debacie o instytucjach oraz osobach publicznych swoboda wypowiedzi powinna być szczególnie szeroka.

Przewodniczącą składu była Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska. Funkcję sprawozdawcy pełnił prezes TK Marek Safjan.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/3862-zniewazenie-funkcjonariusza-publicznego. Data dodania i pozyskania: 2006-10-11. Opracowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „21 kwietnia 2005 roku – Zgromadzenie Ogólne Sędziów Trybunału Konstytucyjnego.” (2005-04-21). Fot. Mariusz Bobinski. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6451-21-kwietnia-2005-roku-zgromadzenie-ogolne-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego.