Wyrok – Kadencja osoby powołanej na zwolnione miejsce w RPP (K 26/03)
Kadencja członka Rady Polityki Pieniężnej powoływanego na zwolnione miejsce oraz możliwość jego ponownego powołania były przedmiotem kontroli TK zakończonej wyrokiem z 24 listopada 2003 r. Wniosek złożył Marszałek Sejmu. Wskazywał, że konstytucyjny okres sześciu lat odnosi się do każdego członka Rady indywidualnie.
TK orzekł, że art. 13 ust. 7 zdanie drugie ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim jest niezgodny z art. 227 ust. 5 Konstytucji. Badana regulacja wiąże koniec pełnienia funkcji przez nowo powołaną osobę z końcem kadencji jej poprzednika. Marszałek zarzucał, że pozwala to powoływać członków RPP na czas krótszy od przewidzianego w Konstytucji.
Za niezgodny z art. 227 ust. 5 Konstytucji TK uznał także art. 13 ust. 8 ustawy o Narodowym Banku Polskim w części dopuszczającej ponowne powołanie do RPP osoby, którą uprzednio powołano w trakcie kadencji na mniej niż trzy lata. Trybunał wyłączył z tego rozstrzygnięcia skutki powołania dokonanego przed wejściem wyroku w życie.
Rozprawą kierował wiceprezes TK Andrzej Mączyński. Sprawozdawcą był sędzia Mirosław Wyrzykowski. W postępowaniu uczestniczyli wnioskodawca, Sejm i Prokurator Generalny.
Sentencja
Sygn. akt K 26/03
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 24 listopada 2003 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Andrzej Mączyński – przewodniczący
Marian Grzybowski
Ewa Łętowska
Mirosław Wyrzykowski – sprawozdawca
Marian Zdyb,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 24 listopada 2003 r., wniosku Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej o stwierdzenie, że:
1) art. 13 ust. 7 zdanie drugie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. Nr 140, poz. 938, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063, z 2000 r. Nr 53, poz. 648, Nr 62, poz. 718, Nr 119, poz. 1252, z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 110, poz. 1189, Nr 154, poz. 1784 i 1800, z 2002 r. Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178 oraz z 2003 r. Nr 65 poz. 594 i Nr 137, poz. 1303) jest niezgodny z art. 227 ust. 5 Konstytucji RP, dlatego że przewiduje powoływanie, w określonej sytuacji, poszczególnych członków Rady Polityki Pieniężnej na okres krótszy niż ustanowiona w wyżej wymienionym przepisie Konstytucji sześcioletnia kadencja członków tej Rady;
2) art. 13 ust. 8 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim przewiduje możliwość ponownego powołania do składu Rady Polityki Pieniężnej w sytuacji, gdy poprzednie powołanie nastąpiło w trakcie kadencji jest niezgodny z art. 227 ust. 5 Konstytucji RP,
o r z e k a:
1. Art. 13 ust. 7 zdanie drugie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. Nr 140, poz. 938, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063, z 2000 r. Nr 53, poz. 648, Nr 62, poz. 718 i Nr 119, poz. 1252, z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 110, poz. 1189 i Nr 154, poz. 1784 i 1800, z 2002 r. Nr 126, poz. 1070 i Nr 141, poz. 1178 oraz z 2003 r. Nr 65, poz. 594 i Nr 137, poz. 1303) jest niezgodny z art. 227 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Art. 13 ust. 8 ustawy powołanej w punkcie 1 w części, w jakiej przewiduje możliwość ponownego powołania do Rady Polityki Pieniężnej jeżeli poprzednie powołanie nastąpiło w trakcie kadencji na okres krótszy niż 3 lata, jest niezgodny z art. 227 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem skutków powołania dokonanego przed wejściem w życie niniejszego wyroku.
| Andrzej Mączyński | |
| Marian Grzybowski | Ewa Łętowska |
| Mirosław Wyrzykowski | Marian Zdyb |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5556-kadencja-czlonkow-rady-polityki-pienieznej oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/4543-kadencja-czlonkow-rady-polityki-pienieznej. Data dodania i pozyskania: 2003-11-24. Dostosowano formatowanie.