Wyrok – Udział pokrzywdzonego w postępowaniu o uchylenie mandatu (SK 38/03)

Udział pokrzywdzonego w sądowym postępowaniu dotyczącym uchylenia mandatu karnego był przedmiotem wyroku TK z 18 maja 2004 r. Sprawę zainicjowali skargą konstytucyjną Irena i Robert Nuszczyńscy. Zarzucali przepisom brak możliwości zaskarżenia orzeczenia kończącego takie postępowanie oraz naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w sposób sprawiedliwy i jawny.
Trybunał orzekł, że art. 101 § 2 ustawy z 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia jest niezgodny z art. 45 Konstytucji w zakresie wyłączającym prawo pokrzywdzonego do uczestnictwa w postępowaniu o uchylenie mandatu. Art. 101 § 2 tego kodeksu jest zarazem zgodny z art. 78 Konstytucji i nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji.
TK wyznaczył 1 stycznia 2005 r. jako termin utraty mocy obowiązującej art. 101 § 2. Zastrzegł przy tym, że odroczenie nie przeszkadza skarżącym w skorzystaniu z praw przewidzianych w art. 190 ust. 4 Konstytucji w sprawie, na której oparto skargę. Składowi przewodniczył Jerzy Ciemniewski, a sprawozdawcą był Marek Safjan.
Sentencja
Sygn. akt SK 38/03
W Y R O K
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 18 maja 2004 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Jerzy Ciemniewski – przewodniczący
Wiesław Johann
Ewa Łętowska
Marek Safjan – sprawozdawca
Jerzy Stępień,
protokolant: Dorota Raczkowska-Paluch,
po rozpoznaniu, z udziałem skarżących, Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 18 maja 2004 r., skargi konstytucyjnej Ireny i Roberta Nuszczyńskich o zbadanie zgodności:
art. 101 § 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106, poz. 1148 ze zm.) z art. 2, art. 45 i art. 78 Konstytucji,
o r z e k a:
I
1. Art. 101 § 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106, poz. 1148 oraz z 2003 r. Nr 109, poz. 1031 i Nr 213, poz. 2081) w zakresie, w jakim pozbawia pokrzywdzonego prawa do udziału w postępowaniu w przedmiocie uchylenia mandatu, jest niezgodny z art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Art. 101 § 2 ustawy powołanej w punkcie 1 jest zgodny z art. 78 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji.
II
Art. 101 § 2 ustawy powołanej w punkcie I.1 traci moc obowiązującą z dniem 1 stycznia 2005 r., z tym że, wobec uwzględnienia skargi konstytucyjnej, odroczenie terminu utraty mocy obowiązującej tego przepisu nie stoi na przeszkodzie realizacji praw skarżących określonych w art. 190 ust. 4 Konstytucji, w sprawie będącej podstawą niniejszego postępowania.
| Jerzy Ciemniewski | ||
| Wiesław Johann | Ewa Łętowska | |
| Marek Safjan | Jerzy Stępień |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5426-odpowiedzialnosc-za-wykroczenie oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/4241-odpowiedzialnosc-za-wykroczenie. Data dodania i pozyskania: 2004-05-18. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „29 marca 2004 roku – Zgromadzenie Ogólne Sędziów Trybunału Konstytucyjnego” (2004-03-29). Fot. Mariusz Bobinski. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6461-29-marca-2004-roku-zgromadzenie-ogolne-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego.