Wyrok – Związanie sądu wskazaniami po uchyleniu orzeczenia (P 126/15)

Sąd rozpoznający sprawę ponownie może być związany oceną prawną i wskazaniami sądu odwoławczego — wynika z wyroku TK z 8 listopada 2016 r. Trybunał rozpatrzył pytanie prawne Sądu Rejonowego w Koninie, dotyczące art. 386 § 4 i § 6 Kodeksu postępowania cywilnego.
Sąd pytał o dopuszczalność uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do dalszego rozpoznania, także po przeprowadzeniu wszystkich istotnych dowodów, przy jednoczesnym związaniu sądu niższej instancji stanowiskiem sądu odwoławczego. Wzorcami kontroli uczynił art. 2, art. 178 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji, a także art. 6 ust. 1 europejskiej konwencji praw człowieka.
TK uznał art. 386 § 6 za zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 178 ust. 1 Konstytucji w zakresie wiążących ocen i wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku drugiej instancji. Umorzenie objęło pozostałą część pytania, w tym kontrolę § 4 oraz zarzuty oparte na art. 2 Konstytucji i przepisie konwencji.
Orzeczenie zapadło większością głosów. Przewodniczącym był Andrzej Wróbel, a sprawozdawcą Piotr Tuleja. W rozprawie uczestniczył Prokurator Generalny.
Sentencja
Sygn. akt P 126/15
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 8 listopada 2016 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Andrzej Wróbel – przewodniczący
Stanisław Biernat
Piotr Tuleja – sprawozdawca
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz
Marek Zubik,
po rozpoznaniu, z udziałem Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 8 listopada 2016 r., pytania prawnego Sądu Rejonowego w Koninie:
czy art. 386 § 4 i 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.) „w zakresie, w jakim dopuszcza uchylenie przez sąd drugiej instancji zaskarżonego apelacją orzeczenia i przekazanie sprawy do «dalszego rozpoznania» – także w sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji przeprowadził w całości postępowanie dowodowe istotne dla rozstrzygnięcia sprawy – wskazując sądowi pierwszej instancji wiążący sposób rozstrzygnięcia merytorycznie sprawy wiążąc go co do ustaleń faktycznych i prawnych”, jest zgodny z art. 2, art. 178 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz z art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.),
orzeka:
Art. 386 § 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.) w zakresie, w jakim ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w uzasadnieniu wyroku sądu drugiej instancji wiążą sąd, któremu sprawa została przekazana, jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 178 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto postanawia:
na podstawie art. 40 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 1157) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.
Orzeczenie zapadło większością głosów.
Andrzej Wróbel
Stanisław Biernat
Piotr Tuleja
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz
Marek Zubik
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/9435-uchylanie-przez-sad-drugiej-instancji-orzeczenia-zaskarzonego-apelacja. Data dodania i pozyskania: 2016-11-08. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „Wizyta w Trybunale Konstytucyjnym prawników z Niemiec” (2014-05-20). Fot. Bartłomiej Cacko / BTK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6868-wizyta-w-trybunale-konstytucyjnym-prawnikow-z-niemiec.