Wyrok – Zakwestionowana połowa wynagrodzenia minimalnego dla skazanych (P 20/09)

Gwarancja wynagrodzenia dla skazanego zatrudnionego w pełnym wymiarze nie może być ograniczona do połowy płacy minimalnej — taki zakres niekonstytucyjności wskazał TK 23 lutego 2010 r. Rozstrzygnięcie dotyczyło słowa „połowy” w pierwszym zdaniu art. 123 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego. Utratę mocy tej części przepisu odroczono o dwanaście miesięcy od ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.

Postępowanie wszczęto wskutek pytania prawnego Sądu Rejonowego w Gliwicach. Sąd zakwestionował obniżony próg ochrony wynagrodzenia skazanych, wskazując na ryzyko wyzysku oraz nierówne traktowanie ze względu na odbywanie kary pozbawienia wolności. Badany mechanizm zapewnia skazanemu co najmniej połowę wynagrodzenia minimalnego w przeliczeniu na pełny czas pracy.

Pytanie odwoływało się do art. 65 ust. 4 w powiązaniu z art. 31 ust. 3 i art. 2 oraz do art. 32 Konstytucji. TK stwierdził naruszenie art. 32, a także art. 65 ust. 4 w powiązaniu z art. 2 Konstytucji. Składowi przewodniczył Andrzej Rzepliński, a sprawozdawcą był Janusz Niemcewicz. W rozprawie uczestniczyli Sejm i Prokurator Generalny.

Sentencja

Sygn. akt P 20/09

W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Warszawa, dnia 23 lutego 2010 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Andrzej Rzepliński – przewodniczący 
Marek Kotlinowski 
Teresa Liszcz
Ewa Łętowska 
Janusz Niemcewicz – sprawozdawca,

protokolant: Grażyna Szałygo,

po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu oraz Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 23 lutego 2010 r., pytania prawnego Sądu Rejonowego w Gliwicach:

czy art. 123 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.) jest zgodny z art. 65 ust. 4 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 oraz art. 32 Konstytucji,

o r z e k a:

I

Art. 123 § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.) w zakresie, w jakim zawiera słowo „połowy”, jest niezgodny z art. 32 oraz z art. 65 ust. 4 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

II

Przepis wymieniony w części I, w zakresie tam wskazanym, traci moc obowiązującą z upływem 12 (dwunastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

                                                                                

	Andrzej Rzepliński
Marek Kotlinowski		Teresa Liszcz
Ewa Łętowska		Janusz Niemcewicz

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/4814-zasady-ustalania-wynagrodzenia-skazanego-zatrudnionego-w-pelnym-wymiarze-czasu-pracy oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/2726-zasady-ustalania-wynagrodzenia-skazanego-zatrudnionego-w-pelnym-wymiarze-czasu-pracy. Data dodania i pozyskania: 2010-02-23. Dostosowano formatowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.