Wyrok – Wycena nieruchomości przy niezmienionym przeznaczeniu w planie (P 58/08)
TK zakwestionował ustalanie wzrostu wartości nieruchomości według jej faktycznego wykorzystania, gdy nowy plan zachowuje przeznaczenie przewidziane w wygasłym planie. Wyrok zapadł 9 lutego 2010 r. w odpowiedzi na pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Dotyczy art. 37 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Kontrolowana sytuacja obejmuje nieruchomości, których przeznaczenie określał plan przyjęty przed 1 stycznia 1995 r. i wygasły wskutek terminu przewidzianego w art. 87 ust. 3 ustawy. W rozstrzygnięciu TK zastrzegł, że chodzi o przypadki nadania w nowym planie takiego samego przeznaczenia. W tym zakresie uznał badaną regulację za niezgodną zarówno z art. 2, jak i art. 32 Konstytucji.
Pytanie sądu wynikało ze sporu o opłatę planistyczną nałożoną po sprzedaży nieruchomości przez Annę C. i Danutę B. WSA zajął się sprawą po utrzymaniu decyzji burmistrza przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Rozprawie przed TK przewodniczył Andrzej Rzepliński, a sprawozdawcą był Marek Mazurkiewicz.
Sentencja
Sygn. akt P 58/08
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 9 lutego 2010 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Andrzej Rzepliński – przewodniczący
Wojciech Hermeliński
Marek Kotlinowski
Ewa Łętowska
Marek Mazurkiewicz – sprawozdawca,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem sądu przedstawiającego pytanie prawne oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 9 lutego 2010 r., pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, czy:
art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) w zakresie, w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy, jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji,
o r z e k a:
Art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z 2004 r. Nr 6, poz. 41 i Nr 141, poz. 1492, z 2005 r. Nr 113, poz. 954 i Nr 130, poz. 1087, z 2006 r. Nr 45, poz. 319 i Nr 225, poz. 1635, z 2007 r. Nr 127, poz. 880 oraz z 2008 r. Nr 199, poz. 1227, Nr 201, poz. 1237 i Nr 220, poz. 1413) w zakresie, w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, gdy przeznaczenie nieruchomości zostało określone tak samo jak w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z powodu upływu terminu wyznaczonego w art. 87 ust. 3 tej ustawy, jest niezgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
|
Andrzej Rzepliński |
||
| Wojciech Hermeliński | Marek Kotlinowski | |
| Ewa Łętowska | Marek Mazurkiewicz |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/4809-zasady-wyceny-nieruchomosci oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/2713-zasady-wyceny-nieruchomosci. Data dodania i pozyskania: 2010-02-09. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.