Wyrok – Ustawowe kryteria przyznawania koncesji telewizyjnych (K 29/12)

Dodatkowe warunki uzyskania koncesji na cyfrową telewizję naziemną mogą wynikać jedynie z ustawy — taką interpretację art. 36 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji przyjął TK w wyroku z 18 lutego 2014 r. Przy tym rozumieniu uznał zakwestionowany zwrot „w szczególności” za zgodny z art. 22 i art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich obejmował trzy zagadnienia: otwarty katalog przesłanek koncesji, ocenę możliwości finansowych wnioskodawcy i upoważnienie do wydania rozporządzenia. Rzecznik zarzucał między innymi zbyt szeroką swobodę organu koncesyjnego i nieprecyzyjność kryteriów dotyczących finansowania programu oraz inwestycji.

TK potwierdził zgodność art. 36 ust. 1 pkt 2 z art. 22 i art. 54 ust. 1 w powiązaniu z art. 31 ust. 3, a także z zasadą prawidłowej legislacji z art. 2 Konstytucji. Z kolei upoważnienie zawarte w art. 37 ust. 4 uznał za zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji. Sprawę rozpoznawano 3 grudnia 2013 r. oraz 18 lutego 2014 r. Składowi przewodniczył Leon Kieres; sprawozdawcą był Wojciech Hermeliński.

Sentencja

Sygn. akt K 29/12 

WYROK
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Warszawa, dnia 18 lutego 2014 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Leon Kieres – przewodniczący
Wojciech Hermeliński – sprawozdawca
Teresa Liszcz
Małgorzata Pyziak-Szafnicka
Marek Zubik,

 po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniach 3 grudnia 2013 r. i 18 lutego 2014 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:

1) art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226, ze zm.), w części zawierającej zwrot „w szczególności”, z art. 22 i art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,

2) art. 36 ust. 1 pkt 2 ustawy powołanej w punkcie 1 z art. 22 i art. 54 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji,

3) art. 37 ust. 4 ustawy powołanej w punkcie 1 z art. 92 ust. 1 Konstytucji,

 orzeka:

 1. Art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226, Nr 85, poz. 459, Nr 112, poz. 654, Nr 153, poz. 903 i Nr 160, poz. 963 oraz z 2012 r. poz. 1209 i 1315), w części zawierającej zwrot „w szczególności”, rozumiany w ten sposób, że źródłem, uzupełniających wobec  wymienionych w tym przepisie przesłanek, od których spełnienia zależy możliwość uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego drogą rozsiewczą naziemną w sposób cyfrowy, może być wyłącznie przepis ustawy, jest zgodny z art. 22 i z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Art. 36 ust. 1 pkt 2 ustawy powołanej w punkcie 1 jest zgodny z art. 22 i z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz z art. 2 Konstytucji i wynikającą z niego zasadą prawidłowej legislacji.

3. Art. 37 ust. 4 ustawy powołanej w punkcie 1 jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Leon Kieres
Wojciech Hermeliński
Teresa Liszcz
Małgorzata Pyziak-Szafnicka
Marek Zubik

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/6702-koncesja-na-rozpowszechnianie-programow-telewizyjnych oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/5633-koncesja-na-rozpowszechnianie-programow-telewizyjnych. Data dodania i pozyskania: 2014-02-18. Dostosowano formatowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „16-18 maja 2010 roku – IV Konferencja Sędziów Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Konstytucyjnego Ukrainy” (2010-05-18). Fot. TK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6401-16-18-maja-2010-roku-iv-konferencja-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego-i-sadu-konstytucyjnego-u.