Wyrok – Uprawnienia podatkowe księgowych i wadliwa nowelizacja (K 42/05)
TK potwierdził zgodność art. 3a ustawy o doradztwie podatkowym z konstytucyjną zasadą równości, ale zakwestionował dwa przepisy nowelizacji. Wyrok wydał 22 maja 2007 r., po rozprawie przeprowadzonej 8 maja 2007 r. Postępowanie wszczął wniosek Krajowej Rady Doradców Podatkowych dotyczący dostępu do wykonywania czynności doradczych i sposobu uchwalenia zmian.
Art. 3a został uznany za zgodny z art. 32 Konstytucji. Niezgodność z art. 7, art. 118 ust. 1 i art. 121 ust. 2 Konstytucji TK stwierdził natomiast w odniesieniu do art. 1 pkt 1 nowelizacji z 16 grudnia 2004 r., zmieniającego art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o doradztwie podatkowym, oraz art. 1 pkt 9 lit. a tej nowelizacji, zmieniającego art. 27 ust. 1 pkt 1. Utratę ich mocy odroczył o 6 miesięcy od ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.
W pozostałym zakresie postępowanie umorzono ze względu na niedopuszczalność orzeczenia. Obejmował on art. 1 pkt 10 nowelizacji, dodający art. 46b ustawy o doradztwie podatkowym, oraz art. 2 pkt 2 i pkt 3, zmieniające art. 79 pkt 7 i art. 80a ust. 1 ustawy o rachunkowości. Także wobec nich wnioskodawca powołał art. 7, art. 118 ust. 1 i art. 121 ust. 2 Konstytucji.
Przewodniczącą składu była Maria Gintowt-Jankowicz, a sprawozdawcą Marek Kotlinowski. W orzekaniu uczestniczyli ponadto Wojciech Hermeliński, Marek Mazurkiewicz i Janusz Niemcewicz.
Sentencja
Sygn. akt K 42/05
W Y R O K
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 22 maja 2007 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Maria Gintowt-Jankowicz – przewodniczący
Wojciech Hermeliński
Marek Kotlinowski – sprawozdawca
Marek Mazurkiewicz
Janusz Niemcewicz,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 8 maja 2007 r., wniosku Krajowej Rady Doradców Podatkowych o zbadanie zgodności:
1) art. 3a ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86, ze zm.) z art. 32 Konstytucji,
2) a) art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy o rachunkowości (Dz. U. z 2005 r. Nr 10, poz. 66) w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 5 lipca 1996 r.,
b) art. 1 pkt 9 lit. a ustawy z 16 grudnia 2004 r. w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy z 5 lipca 1996 r.,
c) art. 1 pkt 10 ustawy z 16 grudnia 2004 r. w zakresie, w jakim dodaje art. 46b do ustawy z 5 lipca 1996 r.,
d) art. 2 pkt 2 ustawy z 16 grudnia 2004 r. w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 79 pkt 7 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, ze zm.),
e) art. 2 pkt 3 ustawy z 16 grudnia 2004 r. w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 80a ust. 1 ustawy z 29 września 1994 r.,
– z art. 7, art. 118 ust. 1 oraz art. 121 ust. 2 Konstytucji,
o r z e k a:
I
1. Art. 3a ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86, Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 i Nr 137, poz. 1302, z 2004 r. Nr 62, poz. 577, z 2005 r. Nr 10, poz. 66 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) jest zgodny z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy o rachunkowości (Dz. U. z 2005 r. Nr 10, poz. 66) w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy powołanej w punkcie 1, jest niezgodny z Art. 7, Art. 118 ust. 1 oraz Art. 121 ust. 2 Konstytucji.
3. Art. 1 pkt 9 lit. a ustawy powołanej w punkcie 2 w zakresie, w jakim nadaje nowe brzmienie art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy powołanej w punkcie 1, jest niezgodny z art. 7, art. 118 ust. 1 oraz art. 121 ust. 2 Konstytucji.
II
Przepisy wymienione w części I w punktach 2 i 3 tracą moc obowiązującą z upływem 6 (sześciu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania orzeczenia.
| Maria Gintowt-Jankowicz | ||
| Wojciech Hermeliński | Marek Kotlinowski | |
| Marek Mazurkiewicz | Janusz Niemcewicz |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5117-podmioty-uprawnione-do-zawodowego-wykonywania-czynnosci-doradztwa-podatkowego oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3518-podmioty-uprawnione-do-zawodowego-wykonywania-czynnosci-doradztwa-podatkowego. Data dodania i pozyskania: 2007-05-22. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.