Wyrok – Upoważnienie do regulowania chorób zawodowych (P 23/07)

Brak ustawowych wytycznych dotyczących chorób zawodowych przesądził o niekonstytucyjności upoważnienia dla Rady Ministrów i wydanego na jego podstawie rozporządzenia. TK wydał wyrok 19 czerwca 2008 r. po rozpoznaniu pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wzorcem kontroli był art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Orzeczenie objęło art. 237 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu pracy w zakresie pominięcia wytycznych dla treści aktu wykonawczego. Za niezgodne z Konstytucją uznano również rozporządzenie Rady Ministrów z 30 lipca 2002 r., regulujące wykaz chorób zawodowych, ich zgłaszanie, rozpoznawanie i stwierdzanie oraz właściwość podmiotów prowadzących te sprawy.

Trybunał odroczył utratę mocy zakwestionowanych przepisów o dwanaście miesięcy, liczone od ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. Pytanie sądu powstało przy rozpatrywaniu skargi listonosza, któremu odmówiono uznania schorzenia za chorobę zawodową ze względu na treść obowiązującego wykazu. Przewodniczącą składu była Teresa Liszcz, a funkcję sprawozdawcy pełnił Zbigniew Cieślak.

Sentencja

Sygn. akt P 23/07

W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Warszawa, dnia 19 czerwca 2008 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Teresa Liszcz – przewodniczący
Zbigniew Cieślak – sprawozdawca
Adam Jamróz
Marek Kotlinowski
Ewa Łętowska,

protokolant: Krzysztof Zalecki,

po rozpoznaniu, z udziałem sądu przedstawiającego pytanie prawne oraz Sejmu, Rady Ministrów i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 19 czerwca 2008 r., pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie:

czy art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji,

o r z e k a:

I

1) art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.) w zakresie, w jakim nie określają wytycznych dotyczących treści rozporządzenia oraz 
2) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) 
– są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

II

Przepisy powołane w części I tracą moc obowiązującą z upływem 12 (dwunastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

	Teresa Liszcz
Zbigniew Cieślak		Adam Jamróz
Marek Kotlinowski		Ewa Łętowska

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5031-zasady-wydawania-rozporzadzen oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3291-zasady-wydawania-rozporzadzen. Data dodania i pozyskania: 2008-06-19. Dostosowano formatowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.