Wyrok – Trzy miesiące kalendarzowe przy ustalaniu podstawy zasiłku (SK 40/14)

Wymaganie trzech miesięcy kalendarzowych przerwy między okresami zasiłkowymi przeszło kontrolę konstytucyjną. TK orzekł 12 lipca 2016 r., że art. 43 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, w części zawierającej określenie „3 miesiące kalendarzowe”, jest zgodny z art. 32 ust. 1 w związku z art. 67 ust. 1 Konstytucji.
Postępowanie wszczęła skarga konstytucyjna Mieczysława Wiatera. Skarżący kwestionował różnicę między przerwą obejmującą pełne miesiące kalendarzowe a okresem przekraczającym trzy miesiące, lecz nieodpowiadającym takiemu sposobowi liczenia. Zarzut dotyczył możliwości ustalenia nowej podstawy świadczenia z uwzględnieniem opłaconych składek. W skardze wskazano art. 32 ust. 1 w powiązaniu z art. 2 Konstytucji.
Rozstrzygnięcie merytoryczne odniesiono do równości w korzystaniu z prawa do zabezpieczenia społecznego. Postępowanie poza tym zakresem umorzono, w tym co do powołanego w skardze art. 2 Konstytucji. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym pod przewodnictwem Sławomiry Wronkowskiej-Jaśkiewicz. Sprawozdawcą był Leon Kieres; orzekali również Stanisław Rymar, Piotr Tuleja i Andrzej Wróbel.
Sentencja
Sygn. akt SK 40/14
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 12 lipca 2016 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz – przewodniczący
Leon Kieres – sprawozdawca
Stanisław Rymar
Piotr Tuleja
Andrzej Wróbel,
po rozpoznaniu w trybie art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy z 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (j.t. Dz.U.2016.293), na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lipca 2016 r., skargi konstytucyjnej Mieczysława Wiatera o zbadanie zgodności:
art. 43 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (j.t. Dz.U.2010.77.512, ze zm.) w zakresie, w jakim przyjęto, że podczas ustalania podstawy wymiaru zasiłku chorobowego termin obliczenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego to pełne miesiące kalendarzowe wyznaczające przerwę między upływem poprzedniego okresu pobierania zasiłku i rozpoczęciem kolejnego, różnicując w tym zakresie sytuację osób ubiegających się o prawo do tego zasiłku w zależności od tego, czy ich okres międzyzasiłkowy wynosił 3 miesiące i dłużej, czy 3 pełne miesiące kalendarzowe, w ten sposób, iż osobom, których przerwa międzyzasiłkowa wyniosła pełne 3 miesiące kalendarzowe, przyznano prawo do zasiłku chorobowego z podstawą liczoną od składek opłaconych w pełnej wysokości, zaś osobom, których przerwa międzyzasiłkowa wyniosła ponad 3 miesiące, lecz niepełne miesiące kalendarzowe, tego uprawnienia odmówiono, z art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji,
o r z e k a:
Art. 43 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (j.t. Dz.U.2016.372), w części obejmującej słowa „3 miesiące kalendarzowe”, jest zgodny z art. 32 ust. 1 w związku z art. 67 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.102.643, ze zm.) w związku z art. 134 pkt 3 ustawy z 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (j.t. Dz.U.2016.293) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz
Leon Kieres
Stanisław Rymar
Piotr Tuleja
Andrzej Wróbel
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/9101-zasady-ustalania-podstawy-wymiaru-zasilku-chorobowego. Data dodania i pozyskania: 2016-07-12. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „Wizyta w Trybunale Konstytucyjnym prawników z Niemiec” (2014-05-20). Fot. Bartłomiej Cacko / BTK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6868-wizyta-w-trybunale-konstytucyjnym-prawnikow-z-niemiec.