Wyrok – Sankcje za polecenia oparte na regulaminach imprez masowych (K 17/13)
Odesłanie do regulaminów imprezy lub obiektu przy określaniu odpowiedzialności karnej zostało zakwestionowane przez TK 20 maja 2014 r. Trybunał rozpoznał wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczący art. 54 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. Sprawa odnosiła się do sankcji za niepodporządkowanie się poleceniu opartemu na takich regulaminach.
Za niezgodną z art. 42 ust. 1 Konstytucji uznano część przepisu, która odsyła do regulaminu obiektu lub terenu oraz regulaminu samej imprezy. TK wyznaczył dwunastomiesięczny okres odroczenia utraty mocy tej części regulacji, liczony od ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.
Rzecznik powołał również art. 41 ust. 1, art. 32 ust. 1, art. 87 ust. 1 i art. 2 Konstytucji. Badanie tych pozostałych wzorców umorzono jako zbędne. W rozprawie uczestniczyli wnioskodawca, Sejm i Prokurator Generalny. Składowi przewodniczył Marek Zubik, sprawę referował Leon Kieres, a ponadto orzekali Marek Kotlinowski, Teresa Liszcz oraz Małgorzata Pyziak-Szafnicka.
Sentencja
Sygn. akt K 17/13
WYROK
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 20 maja 2014 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marek Zubik – przewodniczący
Leon Kieres – sprawozdawca
Marek Kotlinowski
Teresa Liszcz
Małgorzata Pyziak-Szafnicka,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 20 maja 2014 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:
art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. Nr 62, poz. 504, ze zm.), w części zawierającej słowa „regulaminu obiektu (terenu) lub regulaminu imprezy masowej”, z art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1, art. 32 ust. 1, art. 87 ust. 1 i art. 2 Konstytucji,
orzeka:
I
Art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 611, 628 i 829), w części zawierającej słowa „ , regulaminu obiektu (terenu) lub regulaminu imprezy masowej”, jest niezgodny z art. 42 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
II
Przepis wymieniony w części I wyroku, w części tam wskazanej, traci moc obowiązującą z upływem 12 (dwunastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto postanawia:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na zbędność wydania wyroku.
Marek Zubik
Leon Kieres
Marek Kotlinowski
Teresa Liszcz
Małgorzata Pyziak-Szafnicka
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/6861-imprezy-masowe-odpowiedzialnosc-karna-za-niezastosowanie-sie-do-polecenia-wydanego-na-podstawie. Data dodania i pozyskania: 2014-05-20. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „Wizyta w Trybunale Konstytucyjnym prawników z Niemiec” (2014-05-20). Fot. Bartłomiej Cacko / BTK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6868-wizyta-w-trybunale-konstytucyjnym-prawnikow-z-niemiec.