Wyrok – Przesłanki przedłużania tymczasowego aresztowania (SK 46/07)
TK zaakceptował określone podstawy przedłużania tymczasowego aresztowania przez sąd apelacyjny ponad terminy z art. 263 § 2 i 3 Kodeksu postępowania karnego. Wyrok z 6 października 2009 r. zapadł po rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Józefa Jędrucha. Rozprawa odbyła się z udziałem skarżącego, Sejmu, Prokuratora Generalnego oraz Rzecznika Praw Obywatelskich.
Oceniano art. 263 § 4 w wersji poprzedzającej wejście w życie nowelizacji z 12 stycznia 2007 r. Rozstrzygnięcie objęło przedłużenie aresztu związane z przeprowadzaniem dowodów w szczególnie zawiłej sprawie lub za granicą, jak również z celowym opóźnianiem postępowania przez oskarżonego. Tak określony zakres przepisu TK uznał za zgodny z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Postępowanie poza zakresem tej oceny, obejmujące również powołany w skardze art. 31 ust. 1 Konstytucji, zostało umorzone z powodu zbędności orzekania. Składowi przewodniczył Mirosław Granat, a sprawozdawcą był Marek Mazurkiewicz. W składzie zasiadali ponadto Stanisław Biernat, Zbigniew Cieślak i Mirosław Wyrzykowski.
Sentencja
Sygn. akt SK 46/07
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 6 października 2009 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Mirosław Granat – przewodniczący
Stanisław Biernat
Zbigniew Cieślak
Marek Mazurkiewicz – sprawozdawca
Mirosław Wyrzykowski,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem skarżącego oraz Sejmu, Prokuratora Generalnego i Rzecznika Praw Obywatelskich, na rozprawie w dniu 6 października 2009 r., skargi konstytucyjnej Józefa Jędrucha o zbadanie zgodności:
art. 263 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 31 ust. 1 i 3 oraz z art. 41 ust. 1 Konstytucji,
o r z e k a:
Art. 263 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 20, poz. 116), w zakresie, w jakim przyznaje sądowi apelacyjnemu prawo do przedłużania stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania ponad granice określone w art. 263 § 2 i 3 kodeksu postępowania karnego, przy zaistnieniu przesłanek: wykonywania czynności dowodowych w sprawie o szczególnej zawiłości lub poza granicami kraju, a także celowego przewlekania postępowania przez oskarżonego, jest zgodny z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 oraz z 2009 r. Nr 56, poz. 459) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na zbędność wydania orzeczenia.
| Mirosław Granat | ||
| Stanisław Biernat | Zbigniew Cieślak | |
| Marek Mazurkiewicz | Mirosław Wyrzykowski |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/4955-zasady-przedluzania-aresztu-tymczasowego. Data dodania i pozyskania: 2009-10-06. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.