Wyrok – Prawdziwa krytyka lekarza służąca interesowi publicznemu (SK 16/07)
Zakaz publicznej krytyki lekarza nie może obejmować wypowiedzi prawdziwych i służących ochronie interesu publicznego — rozstrzygnął TK w wyroku z 23 kwietnia 2008 r. Skargę konstytucyjną złożyła Zofia Szychowska, a rozprawę przeprowadzono 16 kwietnia 2008 r.
TK zbadał art. 52 ust. 2 Kodeksu etyki lekarskiej w powiązaniu z art. 15 pkt 1, art. 41 i art. 42 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich. W opisanym zakresie uznał tę normę za sprzeczną z art. 54 ust. 1 Konstytucji, rozpatrywanym łącznie z art. 31 ust. 3 oraz art. 17 ust. 1. W odniesieniu do art. 63 Konstytucji orzekł brak niezgodności.
Skarga odwoływała się także do treści przyrzeczenia lekarskiego o niepodważaniu zaufania do kolegów i do art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Zakres wykraczający poza rozstrzygnięcie merytoryczne, w tym kontrolę wobec tego wzorca konwencyjnego, objęto umorzeniem z powodu niedopuszczalności wydania wyroku. Przewodniczącym składu był Janusz Niemcewicz, a sprawozdawcą Teresa Liszcz. Orzekali również Adam Jamróz, Ewa Łętowska i Mirosław Wyrzykowski.
Sentencja
Sygn. akt SK 16/07
W Y R O K
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 23 kwietnia 2008 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Janusz Niemcewicz – przewodniczący
Adam Jamróz
Teresa Liszcz – sprawozdawca
Ewa Łętowska
Mirosław Wyrzykowski,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem skarżącej oraz Sejmu, Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich i Naczelnej Rady Lekarskiej, na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2008 r., skargi konstytucyjnej Zofii Szychowskiej o zbadanie zgodności:
art. 15 pkt 1, art. 41 i art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz. U. Nr 30, poz. 158, ze zm.), dookreślonych przez normę art. 52 ust. 2 Kodeksu etyki lekarskiej w związku z treścią przyrzeczenia lekarskiego w części „nie podważając zaufania do nich (kolegów lekarzy)”, w zakresie, w jakim przepisy te ograniczają konstytucyjną zasadę wolności słowa i prawa do krytyki, z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 17 ust. 1 i art. 63 Konstytucji oraz w związku z art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,
o r z e k a:
Art. 52 ust. 2 Kodeksu etyki lekarskiej w związku z art. 15 pkt 1, art. 41 i art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz. U. Nr 30, poz. 158, z 1990 r. Nr 20, poz. 120, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 152, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2001 r. Nr 126, poz. 1383, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052, z 2004 r. Nr 92, poz. 885 oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1238) w zakresie, w jakim zakazuje zgodnych z prawdą i uzasadnionych ochroną interesu publicznego wypowiedzi publicznych na temat działalności zawodowej innego lekarza, jest niezgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 17 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 63 Konstytucji.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
| Janusz Niemcewicz | ||
| Adam Jamróz | Teresa Liszcz | |
| Ewa Łętowska | Mirosław Wyrzykowski |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5009-zasady-etyki-lekarskiej-a-wolnosc-slowa. Data dodania i pozyskania: 2008-04-23. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.