Przejdź do treści

Wyrok – Powierzanie czynności weterynaryjnych osobom bez tytułu lekarza (K 50/01)

18 marca 2003Aktualizacja: 2003-03-18admin

Zakres upoważnienia ministra do określania czynności weterynaryjnych dostępnych osobom bez tytułu lekarza weterynarii był przedmiotem sprawy rozstrzygniętej przez TK 18 marca 2003 r. Postępowanie wszczęto na wniosek Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej. Rada kwestionowała zarówno zmianę ustawy, jak i wydane na jej podstawie rozporządzenie.

Wnioskodawca zarzucał ustawowemu upoważnieniu zbytnią ogólność i brak wytycznych dla ministra. Podnosił też, że przekazanie zadań osobom pozostającym poza samorządem zawodowym uniemożliwia sprawowanie pieczy nad wykonywaniem zawodu. W jego ocenie dopuszczenie osób bez uprawnień lekarza do samodzielnych czynności weterynaryjnych zagraża zdrowiu publicznemu.

Trybunał orzekł, że art. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji. Również rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie czynności z zakresu zadań lekarza weterynarii wykonywanych przez osoby nieposiadające tytułu lekarza weterynarii oraz kwalifikacji tych osób jest niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Ze względu na zbędność wydania wyroku TK umorzył badanie obu tych regulacji w odniesieniu do art. 17 ust. 1, art. 68 i art. 76 Konstytucji oraz art. 3 w związku z art. 4 Konwencji Międzynarodowej o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych. Składowi przewodniczył Bohdan Zdziennicki; obowiązki sprawozdawcy wykonywał Jerzy Ciemniewski.

Sentencja

Sygn. akt K 50/01

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 18 marca 2003 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Bohdan Zdziennicki – przewodniczący
Jerzy Ciemniewski – sprawozdawca
Teresa Dębowska-Romanowska
Marian Grzybowski 
Marek Mazurkiewicz,

protokolant: Grażyna Szałygo,

po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy, Sejmu, Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 18 marca 2003 r., wniosku Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej o zbadanie zgodności:
1) art. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. Nr 101, poz. 1089) z:
– art. 92 ust. 1, art. 17 ust. 1, art. 68 i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
– art. 3 w zw. z art. 4 Konwencji Międzynarodowej o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych podpisanej w Genewie dnia 20 lutego 1935 r., ratyfikowanej zgodnie z ustawą z dnia 23 lipca 1938 r. (Dz. U. z 1939 r. Nr 26, poz. 172),
2) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie czynności z zakresu zadań lekarza weterynarii wykonywanych przez osoby nieposiadające tytułu lekarza weterynarii oraz kwalifikacji tych osób (Dz. U. Nr 62, poz. 567) z:
– art. 92 ust. 1, art. 17 ust. 1, art. 68 i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 
– art. 3 w zw. z art. 4 Konwencji Międzynarodowej o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych, podpisanej w Genewie dnia 20 lutego 1935 r. ratyfikowanej zgodnie z ustawą z dnia 23 lipca 1938 r. (Dz. U. z 1939 r. Nr 26, poz. 172),
– art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 1991 r. Nr 8, poz. 27 ze zm.),

o r z e k a:

I

1. Art. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. Nr 101, poz. 1089) jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie czynności z zakresu zadań lekarza weterynarii wykonywanych przez osoby nieposiadające tytułu lekarza weterynarii oraz kwalifikacji tych osób (Dz. U. Nr 62, poz. 567) jest niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

II

Art. 1 ustawy powołanej w punkcie I.1 oraz rozporządzenie powołane w pkt I.2 tracą moc obowiązującą z dniem 18 marca 2004 r.

Ponadto p o s t a n a w i a:

umorzyć postępowanie na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 39 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w zakresie dotyczącym badania zgodności:
1) art. 1 ustawy powołanej w punkcie I.1 z art. 17 ust. 1, art. 68 i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 3 w zw. z art. 4 Konwencji Międzynarodowej o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych, podpisanej w Genewie dnia 20 lutego 1935 r., ratyfikowanej ustawą z dnia 23 lipca 1938 r. (Dz. U. z 1939 r. Nr 26, poz. 172),
2) rozporządzenia powołanego w punkcie I.2 z art. 17 ust. 1, art. 68 i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także z art. 3 w związku z art. 4 Konwencji Międzynarodowej o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych, podpisanej w Genewie dnia 20 lutego 1935 r., ratyfikowanej zgodnie z ustawą z dnia 23 lipca 1938 r. (Dz. U. z 1939 r. Nr 26, poz. 172)
– wobec zbędności wydania wyroku.

Bohdan Zdziennicki
Jerzy Ciemniewski Teresa Dębowska-Romanowska
Marian Grzybowski

Marek Mazurkiewicz

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5504-wykonywanie-zawodu-weterynarza oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/4426-wykonywanie-zawodu-weterynarza. Data dodania i pozyskania: 2003-03-18. Dostosowano formatowanie.