Wyrok – Ograniczenie odpowiedzialności przewoźnika za szkodę pasażera (K 37/07)
TK zakwestionował 2 grudnia 2008 r. przepis ograniczający możliwość uzyskania odszkodowania za szkodę pasażera spowodowaną opóźnieniem lub odwołaniem kursu. Wniosek złożył Rzecznik Praw Obywatelskich. Sprawa dotyczyła uprzywilejowania przewoźnika, którego odpowiedzialność ustawodawca uzależnił od winy umyślnej albo rażącego niedbalstwa.
Przedmiotem kontroli był art. 62 ust. 2 Prawa przewozowego. Za niezgodną z Konstytucją TK uznał część zawierającą warunek „jeżeli szkoda wynikła z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa przewoźnika”. Rozstrzygnięcie odnosi się do tego fragmentu przepisu. Wzorcami były art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji, powiązane z art. 31 ust. 3 oraz art. 76.
RPO wskazywał, że pasażerowie napotykają istotne trudności w uzyskaniu rekompensaty. Podnosił zarówno ograniczenie zakresu odpowiedzialności profesjonalisty, jak i przeniesienie na poszkodowanego obowiązku udowodnienia szczególnej postaci winy. Jego zdaniem prowadzi to do osłabienia ochrony majątkowych praw konsumentów.
Rozprawie przewodniczył Zbigniew Cieślak, a sprawozdawcą był Mirosław Wyrzykowski. W składzie orzekali także Mirosław Granat, Marek Mazurkiewicz i Janusz Niemcewicz.
Sentencja
Sygn. akt K 37/07
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 2 grudnia 2008 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Zbigniew Cieślak – przewodniczący
Mirosław Granat
Marek Mazurkiewicz
Janusz Niemcewicz
Mirosław Wyrzykowski – sprawozdawca,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 2 grudnia 2008 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:
art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe (Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 601, ze zm.) z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 76 Konstytucji,
orzeka:
Art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe (Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 601, z 2001 r. Nr 125, poz. 1371, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 130, poz. 1112, z 2003 r. Nr 149, poz. 1452 i Nr 211, poz. 2049, z 2004 r. Nr 97, poz. 962, Nr 160, poz. 1678 i Nr 281, poz. 2780 oraz z 2006 r. Nr 133, poz. 935), w części obejmującej zwrot „jeżeli szkoda wynikła z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa przewoźnika”, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
| Zbigniew Cieślak | ||
| Mirosław Granat | Marek Mazurkiewicz | |
| Janusz Niemcewicz | Mirosław Wyrzykowski |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5082-odpowiedzialnosc-kontraktowa-przewoznika oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3433-odpowiedzialnosc-kontraktowa-przewoznika. Data dodania i pozyskania: 2008-12-02. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.