Wyrok – Ochrona przed nieuzasadnionym wypowiedzeniem umowy terminowej (P 48/07)
W wyroku z 2 grudnia 2008 r. TK stwierdził brak niezgodności zakwestionowanych regulacji o wypowiadaniu umów terminowych z art. 2 i art. 32 Konstytucji. Pytanie prawne skierował Sąd Rejonowy w Toruniu. Rozprawa odbyła się 25 listopada 2008 r., a ogłoszenie wyroku odroczono do 2 grudnia 2008 r.
Pierwszy punkt rozstrzygnięcia dotyczył art. 30 § 4 Kodeksu pracy. TK ocenił pominięcie obowiązku podania przez pracodawcę przyczyny wypowiedzenia umowy zawartej na czas określony. W tym właśnie zakresie orzekł, że przepis nie jest niezgodny ze wskazanymi wzorcami.
Drugi punkt objął art. 50 § 3 k.p. i pominięcie prawa pracownika do odszkodowania, gdy wypowiedzenie umowy terminowej jest nieuzasadnione. Także w tej części TK orzekł brak niezgodności z art. 2 oraz art. 32 Konstytucji. Pytający sąd powoływał zasadę równości, zakaz dyskryminacji oraz art. 2, domagając się zbadania obu rozwiązań.
Przewodniczył Bohdan Zdziennicki, a sprawozdawcą był Marek Mazurkiewicz. W składzie zasiadali ponadto Mirosław Granat, Teresa Liszcz i Janusz Niemcewicz. Teresa Liszcz zgłosiła zdanie odrębne do całego wyroku.
Sentencja
Sygn. akt P 48/07
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 2 grudnia 2008 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Bohdan Zdziennicki – przewodniczący
Mirosław Granat
Teresa Liszcz
Marek Mazurkiewicz – sprawozdawca
Janusz Niemcewicz,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu oraz Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 25 listopada 2008 r., pytania prawnego Sądu Rejonowego w Toruniu, czy:
1) art. 30 § 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.) w zakresie, w jakim pomija potrzebę wskazania przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas określony, jest zgodny z art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 2 Konstytucji,
2) art. 50 § 3 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim pomija prawo pracownika do odszkodowania w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony jest nieuzasadnione, jest zgodny z art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 2 Konstytucji,
o r z e k a:
1. Art. 30 § 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.) w zakresie, w jakim pomija obowiązek wskazania przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas określony, nie jest niezgodny z art. 2 oraz art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Art. 50 § 3 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim pomija prawo pracownika do odszkodowania z tytułu nieuzasadnionego wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas określony, nie jest niezgodny z art. 2 oraz art. 32 Konstytucji.
| Bohdan Zdziennicki | ||
| Mirosław Granat | Teresa Liszcz (votum separatum do całości) |
|
| Marek Mazurkiewicz | Janusz Niemcewicz |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5078-uprawnienia-pracownikow-i-obowiazki-pracodawcow-w-przypadku-wypowiedzenia-przez-pracodawce-umowy oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3430-uprawnienia-pracownikow-i-obowiazki-pracodawcow-w-przypadku-wypowiedzenia-przez-pracodawce-umowy. Data dodania i pozyskania: 2008-12-02. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.