Wyrok – Granice rozporządzenia o badaniach oskarżonych (U 2/11)
Przepisy rozporządzenia dotyczące przymusu przy badaniach oskarżonych i podejrzanych zostały zakwestionowane przez TK 5 marca 2013 r. Sprawę zainicjował Rzecznik Praw Obywatelskich. Kontrola objęła regulacje wydane przez Ministra Sprawiedliwości 23 lutego 2005 r., odnoszące się do badań i innych czynności z udziałem tych osób.
TK uznał § 5 ust. 1 za sprzeczny z upoważnieniem zawartym w art. 74 § 4 Kodeksu postępowania karnego. Stwierdził również naruszenie art. 92 ust. 1 i art. 41 ust. 1 Konstytucji oraz jej art. 47 w związku z art. 31 ust. 3. Osobno rozstrzygnął, że ten sam przepis nie jest niezgodny z art. 22 ust. 2 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.
Pozostałe punkty wyroku dotyczyły § 5 ust. 2 oraz zawartego w § 10 ust. 1 fragmentu „mimo zastosowania przymusu bezpośredniego,”. W obu przypadkach TK stwierdził sprzeczność z art. 74 § 4 Kodeksu postępowania karnego, a także z art. 92 ust. 1 i art. 41 ust. 1 Konstytucji. Składowi przewodniczył Andrzej Wróbel, sprawozdawcą był Andrzej Rzepliński, a trzecim sędzią Stanisław Rymar.
Sentencja
Sygn. akt U 2/11
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 5 marca 2013 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Andrzej Wróbel – przewodniczący
Stanisław Rymar
Andrzej Rzepliński – sprawozdawca,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 5 marca 2013 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:
1) § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie poddawania badaniom lub wykonywania czynności z udziałem oskarżonego oraz osoby podejrzanej (Dz. U. Nr 33, poz. 299) z art. 74 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.), art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 417, ze zm.) oraz art. 41 ust. 1, art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 92 ust. 1 Konstytucji,
2) § 5 ust. 2 oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia powołanego w punkcie 1, w części zawierającej słowa „mimo zastosowania przymusu bezpośredniego,”, z art. 74 § 4 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego oraz art. 41 ust. 1 i art. 92 ust. 1 Konstytucji,
o r z e k a:
1. § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie poddawania badaniom lub wykonywania czynności z udziałem oskarżonego oraz osoby podejrzanej (Dz. U. Nr 33, poz. 299):
a) jest niezgodny z art. 74 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) oraz art. 92 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
b) nie jest niezgodny z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2012 r. poz. 159 i 742).
2. § 5 ust. 2 rozporządzenia powołanego w punkcie 1 jest niezgodny z art. 74 § 4 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego oraz art. 92 ust. 1 i art. 41 ust. 1 Konstytucji.
3. § 10 ust. 1 rozporządzenia powołanego w punkcie 1, w części zawierającej słowa „mimo zastosowania przymusu bezpośredniego,”, jest niezgodny z art. 74 § 4 ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego oraz art. 92 ust. 1 i art. 41 ust. 1 Konstytucji.
| Andrzej Wróbel | ||
| Stanisław Rymar | Andrzej Rzepliński |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/4585-obowiazek-oskarzonego-poddania-sie-badaniom-zastosowanie-srodkow-przymusu-asysta-przy-badaniu. Data dodania i pozyskania: 2013-03-05. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „16-18 maja 2010 roku – IV Konferencja Sędziów Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Konstytucyjnego Ukrainy” (2010-05-18). Fot. TK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6401-16-18-maja-2010-roku-iv-konferencja-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego-i-sadu-konstytucyjnego-u.