Komunikat – Wypowiedzenie najmu na czas określony a swoboda umów (SK 24/02)

29 kwietnia 2003 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 673 § 3 Kodeksu cywilnego nie jest niezgodny z art. 22 i art. 31 ust. 3 Konstytucji. Rozstrzygnięcie zapadło po rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Ryszarda J. Sprawa dotyczyła wypowiadania najmu na czas określony z powołaniem się na ogólną klauzulę zamieszczoną w umowie.

Za niewłaściwe do oceny tego przepisu TK uznał oba wzorce podane w skardze. W przypadku art. 31 ust. 3 Konstytucji wskazał na różnicę między formalnymi regułami ograniczania wolności a samym pojęciem wolności. Z kolei art. 22 Konstytucji gwarantuje wolność gospodarczą, podczas gdy zakwestionowana regulacja najmu obejmuje także obywateli, którzy nie są przedsiębiorcami. Trybunał odrzucił więc wywodzenie swobody umów z wolności gospodarczej.

Jako konstytucyjną podstawę swobody umów TK wskazał ochronę wolności człowieka, w szczególności art. 31 ust. 1 i 2 Konstytucji. Przypisał tej zasadzie znaczenie konstytucyjne, mimo że nie została wprost zapisana w Konstytucji.

Rozprawie przewodniczył sędzia TK Wiesław Johann, a sprawozdawcą był wiceprezes TK Andrzej Mączyński.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/4443-swoboda-dzialalnosci-gospodarczej. Data dodania i pozyskania: 2003-04-29. Opracowanie.