Komunikat – TK zakwestionował bariery w dochodzeniu roszczeń pasażerów (K 37/07)

Pasażer nie powinien być obciążony skomplikowanym dowodzeniem szczególnej postaci winy przewoźnika, aby uzyskać rekompensatę za opóźnienie lub odwołanie kursu — uznał TK 2 grudnia 2008 r. Trybunał uwzględnił zarzuty Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące majątkowej ochrony konsumentów.

Wyrok objął art. 62 ust. 2 Prawa przewozowego w części uzależniającej odpowiedzialność od winy umyślnej albo rażącego niedbalstwa przewoźnika. TK stwierdził niezgodność tego warunku z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 76.

Trybunał podkreślił, że podróżny jest słabszą stroną umowy, a od profesjonalnej firmy należy wymagać staranności odpowiadającej zawodowemu charakterowi działalności. Opóźnienie może oznaczać utratę przesiadki i dodatkowe wydatki, na przykład na nocleg. Ochrona poszkodowanego powinna umożliwiać rzeczywiste uzyskanie odszkodowania, zamiast stawiać przed nim nadmierne wymagania dowodowe.

TK nie znalazł konstytucyjnego uzasadnienia dla ograniczenia praw pasażerów w taki sposób. W jego ocenie rozwiązanie jest zbyt uciążliwe dla konsumenta i może naruszać istotę prawa majątkowego do naprawienia szkody. Przewodniczącym składu był sędzia Zbigniew Cieślak, a sprawozdawcą sędzia Mirosław Wyrzykowski.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/3432-odpowiedzialnosc-kontraktowa-przewoznika. Data dodania i pozyskania: 2008-12-02. Opracowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.