Komunikat – TK wyjaśnił funkcję przepisów o klauzulach tajności (K 26/08)

Rzecznik Praw Obywatelskich wiązał nadmierne utajnianie informacji z wadami art. 21 ust. 3 i 5 ustawy o ochronie informacji niejawnych. TK w wyroku z 15 października 2009 r. nie podzielił tej oceny. Uznał oba przepisy za zgodne z zasadą poprawnej legislacji, a ust. 5 również z konstytucyjnymi gwarancjami dostępu do informacji i warunkami jego ograniczania.

Trybunał dostrzegł problem wykorzystywania tajności do zawężania informacji dostępnych obywatelom. Jego przyczyn upatrywał jednak w innych regulacjach, których wniosek nie obejmował. Zaznaczył, że nie może samodzielnie rozszerzyć kontroli na przepisy niewskazane przez wnioskodawcę.

Zdaniem TK art. 21 ust. 3 wyznacza kompetencję do wyrażenia zgody na zmianę albo zniesienie klauzuli. Nie ma natomiast całościowo regulować sankcji wobec funkcjonariusza; odpowiedzialność określają inne akty, w tym kodeks karny. Także obowiązek zawiadomienia o wyraźnej nieprawidłowości, opisany w ust. 5, nie wyklucza zgłoszenia i sprawdzenia mniej oczywistego błędu.

Kontrola ust. 3 odwoływała się do art. 2 Konstytucji. Przy ust. 5 TK zastosował również art. 61 ust. 1 oraz art. 61 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3. Rozprawę prowadził Marian Grzybowski, a sprawozdawcą była Ewa Łętowska.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/3098-zasady-nadawania-dokumentom-klauzuli-tajnosci. Data dodania i pozyskania: 2009-10-15. Opracowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.