Komunikat – TK o proporcji między składkami a wysokością emerytury (SK 96/06)

Zasady obliczania świadczenia nie pozbawiają ubezpieczonych istoty prawa do zabezpieczenia społecznego — uznał TK po rozpoznaniu skargi Haliny S. 1 kwietnia 2008 r. Spór dotyczył wyboru dziesięciu kolejnych lat zarobkowych z dwudziestolecia poprzedzającego rok wystąpienia o emeryturę lub rentę.

Art. 15 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych został oceniony jako zgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 67 ust. 1 Konstytucji. W odniesieniu do art. 65 ust. 2 Trybunał orzekł brak niezgodności.

TK wskazał na względną proporcję między wkładem ubezpieczonego a świadczeniem oraz na gwarancję minimalnej emerytury. Podkreślił, że metodę wprowadzono z ośmioletnim wyprzedzeniem. Jej skutki łagodzi możliwość wyboru innego obliczenia: na podstawie dwudziestu lat z całego okresu ubezpieczenia. Trybunał dostrzegł przy tym trudności dowodowe spowodowane brakiem obowiązku zachowywania dokumentacji płacowej w PRL.

W ocenie TK wspólne kryteria nie różnicują ubezpieczonych bez uzasadnienia. Mogą zachęcać do dłuższej aktywności zawodowej, lecz nie nakazują pracy w ostatnim dwudziestoleciu przed emeryturą. Przewodniczącym składu był Mirosław Wyrzykowski, a sprawozdawcą Wojciech Hermeliński.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/3218-podstawa-wymiaru-emerytury. Data dodania i pozyskania: 2008-04-01. Opracowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.