Wyrok – Ustalanie opłat za parkowanie na drogach publicznych (P 6/02)
Upoważnienie Rady Ministrów do regulowania opłat parkingowych oraz przepisy wykonawcze dotyczące opłat drogowych były przedmiotem wyroku TK z 10 grudnia 2002 r. Trybunał rozpoznał dwa pytania prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich. Postępowanie obejmowało ustawę o drogach publicznych i dwa rozporządzenia wydane 27 czerwca 2000 r.
TK orzekł, że art. 13 ust. 4 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych jest niezgodny z art. 217 Konstytucji w zakresie upoważnienia Rady Ministrów do ustalania rozporządzeniem szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie samochodów na drogach publicznych oraz wskazywania organu ustalającego te opłaty. Trybunał uznał również, że § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 27 czerwca 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych jest niezgodny z art. 7, art. 92 ust. 1 i art. 94 Konstytucji.
Odrębne rozstrzygnięcie dotyczyło § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych. TK orzekł, że przepisy te są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji, a zarazem nie są niezgodne z art. 2 Konstytucji. Trybunał rozstrzygnął też, że zwrotowi nie podlegają opłaty pobrane na podstawie przepisów obu rozporządzeń wskazanych w punktach 2–5 części I wyroku.
Jerzy Stępień przewodniczył składowi, a Marian Zdyb pełnił funkcję sprawozdawcy. Orzekali również Jerzy Ciemniewski, Marian Grzybowski i Bohdan Zdziennicki. W rozprawie uczestniczyli Sejm, Prokurator Generalny oraz Prezes Rady Ministrów.
Sentencja
Sygn. akt P 6/02
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 10 grudnia 2002 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Jerzy Stępień – przewodniczący
Jerzy Ciemniewski
Marian Grzybowski
Marian Zdyb – sprawozdawca
Bohdan Zdziennicki,
protokolant: Dorota Raczkowska,
po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu, Prokuratora Generalnego i Prezesa Rady Ministrów, na rozprawie w dniu 10 grudnia 2002 r.:
1) pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zbadanie zgodności:
– art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.) z art. 217 Konstytucji w zakresie, w którym przepis ten upoważnia Radę Ministrów do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach oraz organu właściwego do ustalania tych opłat,
– § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych (Dz. U. Nr 51, poz. 608) z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.) w zakresie, w którym Rada Ministrów upoważnia radę miasta (gminy) do wprowadzania i ustalania sposobu pobierania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych,
2) pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zbadanie zgodności:
– § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych (Dz. U. Nr 51, poz. 607) z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji, a także z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 14, poz. 60 ze zm.)
3) wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:
– § 3 ust. 1 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych (Dz. U. Nr 51, poz. 608) z art. 7 oraz art. 94 Konstytucji,
– § 3 ust. 1 oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych (Dz. U. Nr 51, poz. 608) z art. 92 ust. 1 Konstytucji oraz z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r Nr 71, poz. 838 ze zm.)
– § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych (Dz. U. Nr 51, poz. 608) z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r Nr 71, poz. 838 ze zm.)
o r z e k a :
I
1. Art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838, Nr 86, poz. 958, z 2001 r. Nr 125, poz. 1371 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365) w zakresie, w którym przepis ten upoważnia Radę Ministrów do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych oraz organu właściwego do ustalania tych opłat, jest niezgodny z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych (Dz. U. Nr 51, poz. 608) jest niezgodny z art. 7, art. 92 ust. 1 i art. 94 Konstytucji RP.
3. § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów wymienionego w punkcie 2 jest niezgodny z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP.
4. § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów wymienionego w punkcie 2 jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP oraz z art. 13 ust. 4 ustawy wymienionej w punkcie 1 – w tej części, w której zawiera on upoważnienie dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, organu właściwego do pobierania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych, a także z art. 21 ust. 1 ustawy wymienionej w punkcie 1.
5. § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych (Dz. U. Nr 51, poz. 607) jest niezgodny z art. 92 ust. 1 oraz nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP.
II
Pobrane na podstawie przepisów rozporządzeń Rady Ministrów wskazanych w części I w punktach 2-5 wyroku opłaty nie podlegają zwrotowi.
III
Art. 13 ust. 4 ustawy powołanej w części I punkt 1 wyroku w zakresie, w którym przepis ten upoważnia Radę Ministrów do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych oraz organu właściwego do ustalania tych opłat, a także przepisy § 3 ust. 1, § 4 ust. 1, § 8 ust. 2 rozrządzenia powołanego w części I punkt 2 tracą moc obowiązującą z dniem 30 listopada 2003 r.
| Jerzy Stępień | ||
| Jerzy Ciemniewski | Marian Grzybowski | |
| Marian Zdyb | Bohdan Zdziennicki |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5601-oplaty-za-parkowanie. Data dodania i pozyskania: 2002-12-10. Dostosowano formatowanie.