Wyrok – Uchylenie skierowania do służby zastępczej (P 12/02)

11 lutego 2003Aktualizacja: 2003-02-11admin

Wyroki TK

Uchylenie skierowania poborowego do służby zastępczej stało się przyczyną pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. TK rozpoznał je 11 lutego 2003 r. Chodziło o § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 listopada 1992 r. w sprawie służby zastępczej i granice upoważnienia do wydania tej regulacji.

Sprawa przed NSA dotyczyła Marcina S., który dwukrotnie nie odebrał skierowania. Na wniosek Wojewody Pomorskiego komisja poborowa w Gdańsku uchyliła orzeczenie o skierowaniu go do służby zastępczej. Po utrzymaniu tej decyzji przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej zainteresowany złożył skargę do NSA. Sąd uznał, że ustawowe upoważnienie dla Rady Ministrów nie obejmuje określania zasad uchylania skierowań.

TK orzekł, że § 8 ust. 2 rozporządzenia w sprawie służby zastępczej jest niezgodny z art. 199 ustawy z 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej. Zarazem ten przepis rozporządzenia nie jest niezgodny z art. 16 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego ani z art. 85 ust. 3 Konstytucji. Składowi przewodniczyła Teresa Dębowska-Romanowska; sprawozdawcą była Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska.

Sentencja

Sygn. akt P 12/02

W Y R O K
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa dnia 11 lutego 2003 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Teresa Dębowska-Romanowska – przewodnicząca
Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska – sprawozdawca
Marek Mazurkiewicz,

protokolant: Grażyna Szałygo,

po rozpoznaniu z udziałem Sądu przedstawiającego pytanie prawne oraz Prezesa Rady Ministrów i Prokuratora Generalnego na rozprawie w dniu 11 lutego 2003 r. pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zbadanie zgodności:
§ 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1992 r. w sprawie służby zastępczej (Dz. U. Nr 85, poz. 429 ze zm.) z art. 199 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16 ze zm.), art. 16 § 1 Kpa oraz art. 85 ust. 3 Konstytucji RP,

o r z e k a:

§ 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1992 r. w sprawie służby zastępczej (Dz. U. Nr 85, poz. 429) jest niezgodny z art. 199 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, z 1999 r. Nr 50, poz. 500) oraz nie jest niezgodny z art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z 2001 r. Nr 49, poz. 509 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 169, poz. 1387) i z art. 85 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Teresa Dębowska-Romanowska
Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska	Marek Mazurkiewicz

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5494-granice-uprawnienia-ustawowego oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/4400-granice-uprawnienia-ustawowego. Data dodania i pozyskania: 2003-02-11. Dostosowano formatowanie.