Wyrok – Termin ubiegania się o świadczenie za pracę przymusową (P 24/02)

Termin zamykający możliwość ubiegania się o świadczenie dla osób poddanych pracy przymusowej był przedmiotem wyroku TK z 17 czerwca 2003 r. Sprawę skierował do Trybunału Naczelny Sąd Administracyjny, Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku, przedstawiając pytanie prawne dotyczące ograniczenia wprowadzonego do ustawy już po jej uchwaleniu.

TK orzekł, że art. 4 ust. 5 ustawy z 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich jest niezgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji. Pierwotne przepisy nie wyznaczały terminu składania wniosków. Po zmianie ustawy osoby spełniające warunki uzyskania świadczenia zostały rozdzielone według tego, czy wystąpiły o nie przed 31 grudnia 1999 r., czy po tej dacie.

Sąd pytający kwestionował taki formalny podział oraz zmianę zasad w trakcie obowiązywania ustawy. Wskazywał na zaufanie obywateli do państwa, pewność prawa i równość. Rozprawa odbyła się 17 czerwca 2003 r. z udziałem Sejmu oraz Prokuratora Generalnego. Składowi przewodniczył Janusz Niemcewicz, a sprawę referował Wiesław Johann.

Sentencja

Sygn. akt P 24/02

W Y R O K
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 17 czerwca 2003 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Janusz Niemcewicz – przewodniczący
Marian Grzybowski
Wiesław Johann – sprawozdawca
Ewa Łętowska
Jadwiga Skórzewska-Łosiak,

protokolant: Grażyna Szałygo,

po rozpoznaniu z udziałem Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 17 czerwca 2003 r., pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku o zbadanie zgodności:

art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.) z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

orzeka:

Art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395, z 1998 r. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 28, poz. 257 oraz z 2001 r. Nr 154, poz. 1788) jest niezgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Janusz Niemcewicz
Marian Grzybowski	Wiesław Johann
Ewa Łętowska	Jadwiga Skórzewska-Łosiak

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5529-swiadczenia-pieniezne-za-prace-przymusowa oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/4477-swiadczenia-pieniezne-za-prace-przymusowa. Data dodania i pozyskania: 2003-06-17. Dostosowano formatowanie.