Wyrok – Przepisy podatkowe dotyczące portów i przystani morskich (K 53/02)

Prezydent RP skierował do TK wniosek w trybie art. 122 ust. 3 Konstytucji dotyczący zmian przepisów o portach i przystaniach morskich. Spór wiązał się z równoległym uchwalaniem regulacji podatkowych, które odmiennie traktowały ulgę dla podmiotów zarządzających portami. Wyrok zapadł 29 października 2003 r.

TK orzekł, że art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o portach i przystaniach morskich jest niezgodny z art. 2 i art. 217 Konstytucji w zakresie nadania dotychczasowej treści art. 11 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich oznaczenia ust. 1. Trybunał wskazał niedostateczną określoność prawa. W tym samym zakresie art. 1 pkt 3 nowelizacji nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

Odrębnie TK rozstrzygnął o art. 1 pkt 3 nowelizacji z 23 listopada 2002 r. w części dodającej ust. 2 do art. 11 ustawy o portach i przystaniach morskich oraz o art. 1 pkt 5 w związku z art. 6 tej nowelizacji. Przepisy te są zgodne z art. 2 i art. 217 Konstytucji oraz nie są niezgodne z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Rozprawie przewodniczył Marek Safjan, natomiast sprawozdawcą był Marek Mazurkiewicz.

Sentencja

Sygn. akt K 53/02

W Y R O K
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 29 października 2003 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Marek Safjan – przewodniczący
Teresa Dębowska-Romanowska
Marian Grzybowski 
Wiesław Johann 
Adam Jamróz
Ewa Łętowska
Andrzej Mączyński 
Marek Mazurkiewicz – sprawozdawca
Janusz Niemcewicz
Jerzy Stępień
Mirosław Wyrzykowski
Marian Zdyb, 
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 29 października 2003 r., wniosku Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej złożonego w trybie art. 122 ust. 3 Konstytucji o zbadanie zgodności:
art. l pkt 3 i art. l pkt 5 w części dotyczącej regulacji zawartej w art. l pkt 3 w związku z art. 6 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o portach i przystaniach morskich – z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 217 Konstytucji,

o r z e k a:

1. Art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o portach i przystaniach morskich w zakresie, w jakim dotychczasowe brzmienie art. 11 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 967 i Nr 166, poz. 1361) oznacza jako ust. 1, jest niezgodny z art. 2 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z powodu niedostatecznej określoności stanowionego prawa oraz nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
2. Art. 1 pkt 3 zaskarżonej ustawy, w zakresie w jakim dodaje ust. 2 do art. 11 wyżej powołanej ustawy o portach i przystaniach morskich oraz art. 1 pkt 5 w związku z art. 6 zaskarżonej ustawy są zgodne z art. 2 i art. 217 Konstytucji i nie są niezgodne z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

Marek Safjan
Teresa Dębowska-Romanowska	Marian Grzybowski
Wiesław Johann	Adam Jamróz
Ewa Łętowska	Andrzej Mączyński
Marek Mazurkiewicz	Janusz Niemcewicz
Jerzy Stępień	Mirosław Wyrzykowski
Marian Zdyb

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5550-porty-i-przystanie-morskie oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/4529-porty-i-przystanie-morskie. Data dodania i pozyskania: 2003-10-29. Dostosowano formatowanie.