Komunikat – Jednolity tryb ścigania za uchylanie się od sprostowania (K 10/04)

Nie ma racjonalnego uzasadnienia dla słabszej ochrony osoby fizycznej pokrzywdzonej brakiem sprostowania prasowego — uznał TK 22 lutego 2005 r. Po rozpoznaniu wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich zakwestionował fragment art. 46 ust. 2 Prawa prasowego, który uzależnia prywatny tryb oskarżenia od statusu pokrzywdzonego.

Słowa „jeżeli pokrzywdzonym jest osoba fizyczna” uznano za niezgodne z art. 32 Konstytucji. TK stwierdził zarazem, że nie są one niezgodne z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Wskazał na różnice obciążające oskarżyciela prywatnego: krótsze przedawnienie, wymagania formalne, obowiązek dowodzenia oraz mniejsze przygotowanie zawodowe niż u oskarżyciela publicznego.

Zdaniem Trybunału wszystkich uprawnionych łączy ta sama cecha — pokrzywdzenie konkretnym przestępstwem. Zróżnicowania ochrony nie uzasadniają też inne wartości konstytucyjne. TK wyjaśnił, że po wejściu wyroku w życie przepis będzie przewidywał oskarżenie prywatne bez wskazanego ograniczenia podmiotowego.

Trybunał zastrzegł, że wyrok nie daje podstaw do wznowienia spraw osób skazanych za naruszenia na szkodę podmiotów innych niż osoby fizyczne. W przyszłości skutki tych skazań powinny jednak odpowiadać skutkom skazania za przestępstwo prywatnoskargowe. Rozprawie przewodniczył Marek Safjan, a sprawozdawcą był Mirosław Wyrzykowski.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/3977-publikacja-w-prasie-sprostowania-lub-odpowiedzi. Data dodania i pozyskania: 2005-02-22. Opracowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „29 marca 2004 roku – Zgromadzenie Ogólne Sędziów Trybunału Konstytucyjnego” (2004-03-29). Fot. Mariusz Bobinski. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6461-29-marca-2004-roku-zgromadzenie-ogolne-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego.