Wyrok – Kontrola decyzji o pomocy społecznej po ich wygaśnięciu (P 15/04)

Pytanie o sądową kontrolę decyzji dotyczących pomocy społecznej zakończyło się wyrokiem TK z 8 marca 2005 r. Trybunał uznał art. 149 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej z 12 marca 2004 r. za zgodny ze wskazanymi wzorcami konstytucyjnymi. Postępowanie wszczął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, kierując do TK pytanie prawne.

Sąd powiązał kontrolę tego przepisu z gwarancjami wynikającymi z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i pierwszego zdania art. 184 Konstytucji. Wszystkie te wzorce objęło rozstrzygnięcie o zgodności. Druga część pytania dotyczyła art. 150 tej samej ustawy i jego relacji do art. 2 Konstytucji. Chodziło o wyłączenie dawnych przepisów przy ponownym rozpatrywaniu spraw po uchyleniu bezprawnych, ostatecznych decyzji odmawiających świadczeń. Sąd uzależnił tę część pytania od stwierdzenia niekonstytucyjności art. 149 ust. 1.

W zakresie dotyczącym art. 150 TK umorzył postępowanie, uznając wydanie orzeczenia za niedopuszczalne. Składowi przewodniczył Marek Mazurkiewicz, a funkcję sprawozdawcy pełniła Ewa Łętowska. Orzekali również Jerzy Ciemniewski, Teresa Dębowska-Romanowska i Janusz Niemcewicz.

Sentencja

Sygn. akt P 15/04

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 8 marca 2005 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Marek Mazurkiewicz – przewodniczący
Jerzy Ciemniewski
Teresa Dębowska-Romanowska 
Ewa Łętowska – sprawozdawca
Janusz Niemcewicz,

protokolant: Krzysztof Zalecki,

po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu oraz Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 8 marca 2005 r., pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku:

1) czy art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593) jest zgodny z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 184 zd. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

2) w razie stwierdzenia niezgodności z Konstytucją art. 149 ust. 1 ustawy powołanej w punkcie 1, czy art. 150 tejże ustawy w zakresie, w jakim wyłącza zastosowanie przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.) do spraw skierowanych do ponownego rozpoznania w wyniku uchylenia ostatecznych decyzji odmawiających przyznania uprawnień z zakresu pomocy społecznej z powodu ich niezgodności z prawem, jest zgodny z art. 2 Konstytucji,

o r z e k a :

Artykuł 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703) jest zgodny z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 184 zd. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto p o s t a n a w i a:

na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638 oraz z 2001 r. Nr 98, poz. 1070) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie z powodu niedopuszczalności wydania orzeczenia.

	Marek Mazurkiewicz
Jerzy Ciemniewski		Teresa Dębowska-Romanowska
Ewa Łętowska		Janusz Niemcewicz

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5312-postepowanie-sadowoadministracyjne oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3984-postepowanie-sadowoadministracyjne. Data dodania i pozyskania: 2005-03-08. Dostosowano formatowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „29 marca 2004 roku – Zgromadzenie Ogólne Sędziów Trybunału Konstytucyjnego” (2004-03-29). Fot. Mariusz Bobinski. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6461-29-marca-2004-roku-zgromadzenie-ogolne-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego.