Komunikat – Zgoda na obcy język umowy wymaga rzeczywistej ochrony (K 38/04)

Pracownik lub konsument może zgodzić się na obcojęzyczną umowę pod presją silniejszego kontrahenta — wskazał TK, oceniając przepisy ustawy o języku polskim. Sprawę rozpoznano 13 września 2005 r. na wniosek grupy posłów.

Trybunał zakwestionował art. 8 ust. 2 i 3 w wersji nadanej nowelizacją z 2 kwietnia 2004 r. Oba przepisy naruszają art. 2 oraz art. 76 Konstytucji: są wadliwe legislacyjnie i nie chronią dostatecznie pracujących oraz konsumentów przed nieuczciwymi praktykami. Ustęp 3 narusza także art. 32, różnicując ochronę według obywatelstwa. Utratę mocy zakwestionowanych regulacji TK odroczył do 30 czerwca 2006 r.

TK zwrócił uwagę, że język umowy wpływa również na jej wykonywanie, dalszą komunikację i dochodzenie odpowiedzialności. Formalna zgoda na obcy język nie musi być świadomym, swobodnym wyborem. Regulacja nie wymaga nawet wyjaśnienia drugiej stronie konsekwencji takiej decyzji. Dodatkowe trudności mogą powstać, gdy obcojęzyczna wersja staje się podstawą interpretacji umowy podlegającej polskiemu prawu.

Szczególny problem Trybunał dostrzegł w stosunkach pracy, w których odmowa przyjęcia warunków pracodawcy może oznaczać utratę szansy zatrudnienia. Ograniczanie tego ryzyka należy do ustawodawcy. Rozprawie przewodniczył wiceprezes TK Andrzej Mączyński, a sprawozdawcą był prezes TK Marek Safjan.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/4084-jezyk-polski-jako-jezyk-urzedowy. Data dodania i pozyskania: 2005-09-13. Opracowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „21 kwietnia 2005 roku – Zgromadzenie Ogólne Sędziów Trybunału Konstytucyjnego.” (2005-04-21). Fot. Mariusz Bobinski. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6451-21-kwietnia-2005-roku-zgromadzenie-ogolne-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego.