Komunikat – TK o niezależności KRRiT i równych zasadach koncesji (K 4/06)
Ochrona niezależności KRRiT i ciągłości jej działania należała do głównych motywów wyroku z 23 marca 2006 r. TK rozpoznał w pełnym składzie połączone wnioski RPO oraz grup posłów w sprawie zmian medialnych z 29 grudnia 2005 r. Nie zakwestionował konstytucyjności trybu uchwalenia ustawy, ale stwierdził naruszenia w części jej rozwiązań. Przewodniczył Marek Safjan, a sprawozdawcą był Jerzy Ciemniewski.
Według TK sam pośpiech legislacyjny nie dowodzi niekonstytucyjności. Analiza prac parlamentarnych nie wykazała uchybień uzasadniających taki wniosek wobec konstytucyjnych wymogów procedury. Ustawę uznano za zgodną z art. 119 ust. 1 oraz art. 112 w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji, a w stosunku do art. 83 i art. 123 ust. 1 — za niebędącą z nimi niezgodną.
TK nie znalazł natomiast uzasadnienia dla natychmiastowego zakończenia kadencji członków Rady. Podkreślił, że przerwa w działaniu organu konstytucyjnego wymaga podstawy konstytucyjnej. Art. 21 ust. 1 narusza art. 2 i art. 7 w powiązaniu z art. 213 ust. 1. Niezgodność z art. 2 objęła też art. 24 w części określającej wejście w życie art. 6 pkt 2 oraz art. 21.
Zadania dotyczące etyki dziennikarskiej mogą, w ocenie TK, wpływać na władcze decyzje Rady, w tym koncesje i kary. Brak precyzyjnych reguł oraz gwarancji odpowiadających postępowaniu sądowemu grozi ograniczaniem wolności wypowiedzi. Dlatego art. 6 pkt 1 uznano za sprzeczny z art. 7 w związku z art. 2 i art. 54 ust. 1 Konstytucji.
Powierzenie Prezydentowi powoływania i odwoływania przewodniczącego wymagałoby kontrasygnaty premiera, dając rządowi wpływ na kierownictwo Rady. TK uznał art. 6 pkt 2 lit. b za niezgodny z art. 144 ust. 1 i 2 oraz art. 214 ust. 1 w związku z art. 7 i art. 10 ust. 1 Konstytucji; jednocześnie stwierdził, że nie jest on niezgodny z art. 144 ust. 3 pkt 27. Litera c tego samego punktu została oceniona jako zgodna z art. 2, art. 7 i art. 10 ust. 1.
Trybunał odrzucił ponadto ograniczenie preferencyjnego odnawiania koncesji do nadawców społecznych. Różnice w finansowaniu mogą uzasadniać odmienność opłat, ale nie takich warunków uzyskiwania następnej koncesji. Rozstrzygnięcie dotyczące art. 6 pkt 6 objęło wyrazy „społeczny” i „społecznego” w dodanym art. 35a ust. 1 i 2. TK wskazał naruszenie art. 32 w związku z art. 20, art. 54 ust. 1 i ust. 2 zdanie drugie oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji, wiążąc nieuzasadnione różnicowanie z dyskryminacją gospodarczą i nierówną ochroną praw majątkowych.
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/3699-ustawa-medialna. Data dodania i pozyskania: 2006-03-23. Opracowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „21 kwietnia 2005 roku – Zgromadzenie Ogólne Sędziów Trybunału Konstytucyjnego.” (2005-04-21). Fot. Mariusz Bobinski. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6451-21-kwietnia-2005-roku-zgromadzenie-ogolne-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego.