Wyrok – Odpowiedzialność organu rentowego za opóźnienie świadczenia (P 11/07)

Odpowiedzialność organu rentowego za niewyjaśnienie okoliczności sprawy decyduje o sposobie stosowania art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W wyroku z 11 września 2007 r. TK wskazał interpretację tego przepisu zgodną z konstytucyjną zasadą równości.

Dzień otrzymania prawomocnego orzeczenia może być traktowany jako moment wyjaśnienia ostatniej okoliczności potrzebnej do wydania decyzji tylko wówczas, gdy organ rentowy nie odpowiada za jej wcześniejsze nieustalenie. W takim rozumieniu regulacja jest zgodna z art. 32 ust. 1 Konstytucji. W odniesieniu do drugiego wzorca, art. 45 ust. 1, TK stwierdził, że nie jest z nim niezgodna.

Postępowanie wszczęto na podstawie pytania prawnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie. Dotyczyło ono roszczenia Marii J. o odsetki po opóźnionej wypłacie renty przyznanej przez sąd. Na rozprawie przed TK uczestniczyli przedstawiciele Sejmu i Prokuratora Generalnego. Składowi przewodniczył Wojciech Hermeliński, a sprawozdawcą była Teresa Liszcz. Orzekali także Marian Grzybowski, Marek Kotlinowski i Ewa Łętowska.

Sentencja

Sygn. akt P 11/07

W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Warszawa, dnia 11 września 2007 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Wojciech Hermeliński – przewodniczący
Marian Grzybowski
Marek Kotlinowski
Teresa Liszcz – sprawozdawca
Ewa Łętowska,

protokolant: Krzysztof Zalecki,

po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 11 września 2007 r., pytania prawnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie:

czy art. 118 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, ze zm.) jest zgodny z art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji,

o r z e k a:

Art. 118 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252, Nr 121, poz. 1264, Nr 144, poz. 1530, Nr 191, poz. 1954, Nr 210, poz. 2135 i Nr 236, poz. 2355, z 2005 r. Nr 167, poz. 1397 i Nr 169, poz. 1412 i 1421, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 208, poz. 1534 oraz z 2007 r. Nr 17, poz. 95 i Nr 82, poz. 558), rozumiany w ten sposób, że za dzień wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji uznaje się dzień wpływu prawomocnego orzeczenia tylko w sytuacji, gdy za nieustalenie tych okoliczności nie ponosi odpowiedzialności organ rentowy, jest zgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji.

	Wojciech Hermeliński
Marian Grzybowski		Marek Kotlinowski
Teresa Liszcz		Ewa Łętowska

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5139-roszczenia-ubezpieczonych-przeciwko-organom-rentowym-o-zaplate-odsetek-z-tytulu-opoznienia-w-pr oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3572-roszczenia-ubezpieczonych-przeciwko-organom-rentowym-o-zaplate-odsetek-z-tytulu-opoznienia-w-pr. Data dodania i pozyskania: 2007-09-11. Dostosowano formatowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.