Komunikat – Długość postępowania nie może przesądzać o zasiłku (P 28/06)

Tempo rozpatrywania sprawy przez administrację nie uzasadnia różnicowania osób uprawnionych do świadczenia — stwierdził TK, rozpoznając 30 października 2007 r. pytanie WSA w Gliwicach. Spór dotyczył osób, których postępowania o zasiłek stały nie zakończyły się przed zmianą ustawy o pomocy społecznej.

Trybunał zakwestionował art. 150 ustawy z 12 marca 2004 r. w części wyłączającej stosowanie art. 27 ust. 1 ustawy z 29 listopada 1990 r. do spraw rozpoczętych i niezakończonych przed 1 maja 2004 r. Stwierdził naruszenie ochrony praw nabytych wynikającej z art. 2 Konstytucji oraz zasady równości z art. 32. Kontrolę wobec art. 30 umorzył jako zbędną.

Według TK przyznanie zasiłku mogło zależeć od przypadkowych okoliczności i sprawności organów. Uzyskanie ostatecznej decyzji przed ustawową granicą otwierało dostęp do świadczeń, podczas gdy osoby nadal oczekujące na rozstrzygnięcie traciły tę możliwość. Etap postępowania nie ma racjonalnego związku z celem regulacji i nie stanowi uzasadnienia odmiennego traktowania podobnych podmiotów.

Rozprawie przewodniczył Jerzy Stępień; sprawozdawcą był Janusz Niemcewicz.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/3595-postepowanie-sadowoadministracyjne oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5150-postepowanie-sadowoadministracyjne. Data dodania i pozyskania: 2007-10-30. Opracowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.