Wyrok – Termin uzyskania decyzji potrzebnej do legalizacji samowoli (P 37/06)
TK zakwestionował ograniczenie możliwości legalizacji samowoli budowlanej związane z datą uzyskania ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. Wyrok z 20 grudnia 2007 r. zapadł w odpowiedzi na pytanie prawne WSA w Gorzowie Wielkopolskim. Sąd rozpoznawał skargę na nakaz rozbiórki ganku wzniesionego przez Annę i Leona R. bez pozwolenia.
Trybunał orzekł o niezgodności części art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 48 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego obejmujących słowa „w dniu wszczęcia postępowania”. Stwierdził naruszenie zasady sprawiedliwości społecznej wynikającej z art. 2 Konstytucji oraz jej art. 32 ust. 1. Badane rozwiązanie wymaga, aby decyzja potrzebna do legalizacji na obszarze bez planu była ostateczna już na początku postępowania.
Pozostałą część postępowania umorzono jako zbędną. Obejmowała ona także art. 2 ust. 1 nowelizacji Prawa budowlanego z 16 kwietnia 2004 r., nakazujący stosowanie zmienionych regulacji do wcześniej wszczętych postępowań. Pytanie odnosiło tę regulację do art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.
W rozprawie uczestniczyli Sejm i Prokurator Generalny. Marek Mazurkiewicz pełnił funkcję przewodniczącego, a Mirosław Wyrzykowski był sprawozdawcą.
Sentencja
Sygn. akt P 37/06
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 20 grudnia 2007 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marek Mazurkiewicz – przewodniczący
Zbigniew Cieślak
Ewa Łętowska
Janusz Niemcewicz
Mirosław Wyrzykowski – sprawozdawca,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu oraz Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 20 grudnia 2007 r., pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, czy:
1) art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.),
2) art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888, ze zm.) w zakresie, w jakim powoduje on stosowanie przepisów, o których mowa w punkcie 1, w brzmieniu ustalonym ustawą z 16 kwietnia 2004 r., do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy,
– są zgodne z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
orzeka:
Art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 i Nr 170, poz. 1217 oraz z 2007 r. Nr 88, poz. 587, Nr 99, poz. 665 i Nr 127, poz. 880), w częściach obejmujących wyrażenie „w dniu wszczęcia postępowania”, są niezgodne z wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą sprawiedliwości społecznej oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na zbędność wydania orzeczenia.
| Marek Mazurkiewicz | ||
| Zbigniew Cieślak | Ewa Łętowska | |
| Janusz Niemcewicz | Mirosław Wyrzykowski |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5173-decyzja-o-rozbiorce-obiektu-budowlanego oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3652-decyzja-o-rozbiorce-obiektu-budowlanego. Data dodania i pozyskania: 2007-12-20. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.