Wyrok – Prawo przedsiębiorcy do uzupełnienia opłaty od zarzutów (P 39/06)
TK zakwestionował automatyczne odrzucanie nieopłaconych zarzutów od nakazu zapłaty składanych przez przedsiębiorcę bez adwokata lub radcy prawnego. Wyrok z 20 grudnia 2007 r. dotyczy postępowań gospodarczych. Sprawę zainicjowało pytanie prawne Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie.
Kontrolą objęto pierwsze zdanie art. 1302 § 4 w związku z art. 494 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, w wersji nadanej ustawą o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z 28 lipca 2005 r. W zakresie pozwalającym odrzucić zarzuty takiego przedsiębiorcy bez wezwania go wcześniej do wniesienia opłaty TK stwierdził naruszenie art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji. Jednocześnie orzekł, że przepisy te nie są niezgodne z art. 176 ust. 1 Konstytucji.
W pozostałym zakresie postępowanie umorzono ze względu na zbędność rozstrzygnięcia. Pytanie obejmowało także powiązanie badanej regulacji z art. 10 i art. 19 ustawy o kosztach sądowych. Na rozprawie uczestniczył Prokurator Generalny. Składowi przewodniczył Mirosław Wyrzykowski, a funkcję sprawozdawcy pełniła Ewa Łętowska.
Sentencja
Sygn. akt P 39/06
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 20 grudnia 2007 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Mirosław Wyrzykowski – przewodniczący
Mirosław Granat
Wojciech Hermeliński
Ewa Łętowska – sprawozdawca
Marek Mazurkiewicz,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 20 grudnia 2007 r., pytania prawnego Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie:
czy art. 1302 § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.), w zakresie dotyczącym zarzutów od nakazu zapłaty w związku z art. 494 tego kodeksu oraz art. 10 i art. 19 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398), jest zgodny z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji,
o r z e k a:
Art. 1302 § 4 zdanie pierwsze w związku z art. 494 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 126, poz. 876 oraz z 2007 r. Nr 21, poz. 123, Nr 82, poz. 560 i Nr 125, poz. 873) w zakresie, w jakim w postępowaniu w sprawach gospodarczych przewidują, że sąd odrzuca nieopłacone zarzuty od nakazu zapłaty, wniesione przez przedsiębiorcę niereprezentowanego przez adwokata lub radcę prawnego, bez uprzedniego wezwania do uiszczenia należnej zapłaty, są niezgodne z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie są niezgodne z art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na zbędność wydania orzeczenia.
| Mirosław Wyrzykowski | ||
| Mirosław Granat | Wojciech Hermeliński | |
| Ewa Łętowska | Marek Mazurkiewicz |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5174-prawo-do-sadu. Data dodania i pozyskania: 2007-12-20. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.