Komunikat – Równość stron w postępowaniu dyscyplinarnym sędziów (SK 3/07)

TK nie znalazł uzasadnienia dla przyznania prawa do zażalenia organom inicjującym sprawę dyscyplinarną przy jednoczesnym pozbawieniu go obwinionego sędziego. Rozpoznając 4 marca 2008 r. skargę Stanisława S., stwierdził naruszenie równości, prawa do sądu i możliwości zaskarżania rozstrzygnięć pierwszej instancji.

Orzeczenie dotyczyło art. 114 § 6 Prawa o ustroju sądów powszechnych w brzmieniu nadanym zmianą z 23 listopada 2002 r., obowiązującym przed wejściem w życie nowelizacji z 29 czerwca 2007 r. W zakresie wykluczającym zażalenie obwinionego do sądu dyscyplinarnego na umorzenie przez rzecznika przepis był niezgodny z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji. Pozostałą część postępowania TK umorzył z powodu niedopuszczalności wyrokowania.

Trybunał wskazał, że różnicowania uczestników nie usprawiedliwiał żaden interes ani wartość konstytucyjna. Zwrócił uwagę, że możliwość zaskarżenia umorzenia przez obwinionego przewidują procedury dotyczące lekarzy i adwokatów, a także zmieniona regulacja dotycząca sędziów. Pozbawienie tej możliwości zamykało obwinionemu drogę do sądowej kontroli rozstrzygnięcia.

Rozprawie przewodniczył Janusz Niemcewicz. Sprawozdawcą była Ewa Łętowska.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/3190-pozbawienie-prawa-wniesienia-do-sadu-dyscyplinarnego-zazalenia-na-postanowienie-rzecznika-dyscypli. Data dodania i pozyskania: 2008-03-04. Opracowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.