Wyrok – Prawdziwe zarzuty wobec osób pełniących funkcje publiczne (SK 43/05)
W sprawie Mariana Maciejewskiego TK częściowo zakwestionował warunki wyłączenia odpowiedzialności za pomówienie w prasie. Wyrok z 12 maja 2008 r. dotyczył art. 213 § 2 kodeksu karnego w zakresie związanym z przestępstwem określonym w art. 212 § 2. Postępowanie wszczęła skarga konstytucyjna obejmująca oba te przepisy.
Trybunał utrzymał wymóg prawdziwości zarzutu jako warunek wyłączenia odpowiedzialności. W tej części orzekł zgodność z art. 14 i art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Za sprzeczny z tymi samymi wzorcami uznał dodatkowy warunek obrony społecznie uzasadnionego interesu, gdy wypowiedź dotyczy postępowania osób pełniących funkcje publiczne.
W pozostałym zakresie postępowanie umorzono. Dotyczyło to części skargi niewchodzącej w rozstrzygnięcie o wskazanych warunkach kontratypu, w tym samodzielnego zakwestionowania art. 212 § 2. Rozprawie przewodniczył Wojciech Hermeliński. Sprawozdawcą był Mirosław Wyrzykowski, a wraz z nimi orzekali Adam Jamróz, Ewa Łętowska i Jerzy Stępień.
Sentencja
Sygn. akt SK 43/05
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 12 maja 2008 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Wojciech Hermeliński – przewodniczący
Adam Jamróz
Ewa Łętowska
Jerzy Stępień
Mirosław Wyrzykowski – sprawozdawca,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem skarżącego oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 12 maja 2008 r., skargi konstytucyjnej Mariana Maciejewskiego o zbadanie zgodności:
art. 212 § 2 i art. 213 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.) z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz w związku z art. 14 Konstytucji,
o r z e k a:
Art. 213 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.), w zakresie odnoszącym się do przestępstwa z art. 212 § 2 kodeksu karnego:
a) w części, w której znamieniem kontratypu czyni prawdziwość zarzutu, jest zgodny z art. 14 oraz art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
b) w części obejmującej zwrot „służący obronie społecznie uzasadnionego interesu”, gdy zarzut dotyczy postępowania osób pełniących funkcje publiczne, jest niezgodny z art. 14 oraz art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.
| Wojciech Hermeliński | ||
| Adam Jamróz | Ewa Łętowska | |
| Jerzy Stępień | Mirosław Wyrzykowski |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5015-ograniczenie-wolnosci-slowa oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3247-ograniczenie-wolnosci-slowa. Data dodania i pozyskania: 2008-05-12. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.