Komunikat – Granice przedłużania aresztu wobec osoby skazanej (SK 17/07)

Osoba odbywająca karę więzienia również potrzebuje gwarancji chroniących ją przed nadmiernym stosowaniem aresztu tymczasowego — wskazał TK po rozpoznaniu skargi Jarosława M. 10 czerwca 2008 r. Trybunał zakwestionował pomijanie czasu odbywania kary w innej sprawie przy liczeniu dwuletniego limitu aresztowania przed pierwszym wyrokiem.

Rozstrzygnięcie objęło art. 263 § 3 Kodeksu postępowania karnego w zakresie pozwalającym przez takie obliczenie przedłużać areszt na zasadach ogólnych przez sąd pierwszej instancji. TK stwierdził sprzeczność z art. 41 ust. 1 w związku z art. 2 oraz z art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Trybunał wyjaśnił, że areszt nakłada na skazanego dodatkowe ograniczenia, między innymi dotyczące kontaktów z bliskimi i przepustek. Ustawodawca musi więc jednoznacznie określić także zasady takiej ingerencji w wolność. Zdaniem TK przepis pozostawia zbyt wiele swobody interpretacyjnej, a pomijanie zbiegu obu podstaw osadzenia wyłącza kontrolę sądu apelacyjnego nad dalszym aresztowaniem i przebiegiem postępowania.

Przewodniczącym składu był Marek Mazurkiewicz. Sprawę przedstawił jako sprawozdawca Marek Kotlinowski.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/3268-zasady-przedluzania-aresztu-tymczasowego. Data dodania i pozyskania: 2008-06-10. Opracowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.