Wyrok – Chuligański charakter czynu jako podstawa środka zapobiegawczego (P 30/07)

TK zakwestionował 7 października 2008 r. przepisy trybu przyspieszonego, które pozwalają opierać zastosowanie środka zapobiegawczego wyłącznie na chuligańskim charakterze czynu. Sprawę wszczęło pytanie prawne Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie. Dotyczyło art. 244 § 1 oraz art. 517a–517j Kodeksu postępowania karnego.
Pierwsze rozstrzygnięcie objęło art. 517c § 1: nakaz zastosowania środka na tej samoistnej podstawie oraz wyłączenie art. 259 § 3 k.p.k. uznano za sprzeczne z art. 31 ust. 1 i 3 Konstytucji. Drugie dotyczyło art. 517c § 4 w zakresie analogicznej podstawy po skazaniu na pozbawienie wolności bez warunkowego zawieszenia wykonania kary, również przy wyłączeniu art. 259 § 3. TK stwierdził naruszenie tych samych wzorców konstytucyjnych.
Pozostały zakres pytania umorzono z powodu niedopuszczalności wydania wyroku. Obejmował on zarzuty odnoszące się do zatrzymania, wyboru obrońcy i przygotowania obrony; sąd powoływał także art. 2 oraz art. 42 ust. 2 Konstytucji. Przewodniczyła Maria Gintowt-Jankowicz, a sprawozdawcą był Marek Mazurkiewicz.
Sentencja
Sygn. akt P 30/07
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 7 października 2008 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Maria Gintowt-Jankowicz – przewodniczący
Stanisław Biernat
Marian Grzybowski
Marek Mazurkiewicz – sprawozdawca
Andrzej Rzepliński,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu oraz Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 7 października 2008 r., pytania prawnego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, czy:
art. 244 § 1 oraz art. 517a – art. 517j ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) w zakresie, w jakim dotyczą postępowania w trybie przyspieszonym, są zgodne z art. 2, art. 31 ust. 1 i 3 oraz art. 42 ust. 2 Konstytucji,
o r z e k a:
1. Art. 517c § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) w zakresie, w jakim formułuje nakaz stosowania przez sąd środka zapobiegawczego, w oparciu o samoistną podstawę zastosowania tego środka, którą stanowi chuligański charakter zarzucanego czynu, i wyłącza stosowanie art. 259 § 3 tej ustawy, jest niezgodny z art. 31 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Art. 517c § 4 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim, w razie skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonywania, ustanawia chuligański charakter czynu samoistną podstawą zastosowania środka zapobiegawczego, i wyłącza stosowanie art. 259 § 3 tej ustawy, jest niezgodny z art. 31 ust. 1 i 3 Konstytucji.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
| Maria Gintowt-Jankowicz | ||
| Stanisław Biernat | Marian Grzybowski | |
| Marek Mazurkiewicz | Andrzej Rzepliński |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5064-postepowanie-karne-w-trybie-przyspieszonym oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3385-postepowanie-karne-w-trybie-przyspieszonym. Data dodania i pozyskania: 2008-10-07. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.