Wyrok – Przepisy o pomówieniu Narodu Polskiego uchwalone wadliwie (K 5/07)

Art. 112 pkt 1a i art. 132a Kodeksu karnego zostały uznane przez TK za niezgodne z Konstytucją w wyroku z 19 września 2008 r. Sprawę dotyczącą przestępstwa pomówienia Narodu Polskiego wszczęto na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich. Rozprawy przeprowadzono 7 lipca oraz 8 września 2008 r.
Zaskarżone przepisy wprowadzono ustawą z 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów. RPO wskazał jako wzorce art. 54 ust. 1 i art. 73 w powiązaniu z art. 31 ust. 3 Konstytucji, a ponadto art. 7 oraz art. 121 ust. 2 Konstytucji.
Podstawą orzeczenia o niekonstytucyjności były art. 7 oraz art. 121 ust. 2 w związku z art. 118 ust. 1 Konstytucji. Postępowanie w części dotyczącej art. 54 ust. 1 i art. 73 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji umorzono z powodu zbędności wydania wyroku. Przewodniczył Marian Grzybowski. Sprawozdawcami byli Wojciech Hermeliński i Mirosław Wyrzykowski; Wojciech Hermeliński zgłosił zdanie odrębne.
Sentencja
Sygn. akt K 5/07
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 19 września 2008 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marian Grzybowski – przewodniczący
Wojciech Hermeliński – I sprawozdawca
Adam Jamróz
Mirosław Wyrzykowski – II sprawozdawca
Bohdan Zdziennicki,
protokolant: Grażyna Szałygo
Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniach 7 lipca i 8 września 2008 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:
art. 112 pkt 1a oraz art. 132a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.), dodanych ustawą z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. Nr 218, poz. 1592), z art. 54 ust. 1 i art. 73 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, a także z art. 7 i art. 121 ust. 2 Konstytucji,
o r z e k a:
Art. 112 pkt 1a oraz art. 132a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.) są niezgodne z art. 7 oraz art. 121 ust. 2 w związku z art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na zbędność wydania wyroku.
| Marian Grzybowski | ||
| Wojciech Hermeliński zd. odr. | Adam Jamróz | |
| Mirosław Wyrzykowski | Bohdan Zdziennicki |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5056-przestepstwo-pomowienia-narodu-polskiego. Data dodania i pozyskania: 2008-09-19. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.