Komunikat – Definicja sytuacji kryzysowej wymaga poprawy (K 50/07)

Niejasność przesłanek pozwalających uruchomić ustawę o zarządzaniu kryzysowym przesądziła o zakwestionowaniu definicji sytuacji kryzysowej. TK wydał wyrok 21 kwietnia 2009 r. na wniosek grupy posłów. Nie podzielił natomiast zarzutu wadliwości definicji infrastruktury krytycznej.

Art. 3 pkt 1 ustawy z 26 kwietnia 2007 r. TK uznał za sprzeczny z art. 2 Konstytucji, a wobec art. 31 ust. 3 orzekł brak niezgodności. Art. 3 pkt 2 uzyskał ocenę zgodności z art. 2; Trybunał stwierdził także, że nie jest niezgodny z art. 22 w powiązaniu z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

W uzasadnieniu dotyczącym sytuacji kryzysowej TK wskazał na brak określenia rodzaju zagrożenia, niejednoznaczne rozumienie więzi społecznych oraz trudność ustalenia, które jednostki należą do instytucji publicznych. Niejasne jest również odróżnienie poważnych zakłóceń ich działania od mniej doniosłych. Zdaniem Trybunału pozostawia to pole do dowolnego odczytywania przesłanek stosowania ustawy.

W przypadku infrastruktury krytycznej TK uznał, że użyte określenia są dostatecznie rozpowszechnione, a ich znaczenie można doprecyzować przez odczytanie całej ustawy. Ponieważ natychmiastowe usunięcie definicji sytuacji kryzysowej uniemożliwiłoby w praktyce działanie ustawy, odroczył jej utratę mocy o dwanaście miesięcy od ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.

Składowi przewodniczył Mirosław Wyrzykowski. Sprawę referowała Teresa Liszcz.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/2958-ustawowe-definicje-sytuacji-krytycznej-i-infrastruktury-krytycznej. Data dodania i pozyskania: 2009-04-21. Opracowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.