Wyrok – Kara za użytkowanie budynku bez wymaganych formalności (P 64/07)
Zasady wymierzania kary za samowolne rozpoczęcie użytkowania budynku zostały utrzymane w wyroku TK z 5 maja 2009 r. Trybunał rozpatrzył pytanie prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące Prawa budowlanego. NSA zakwestionował podstawę obliczania sankcji oraz dziesięciokrotne podwyższenie stawki, gdy inwestor zaczyna użytkować obiekt z naruszeniem wymaganych formalności.
Kontrola dotyczyła art. 57 ust. 7 i art. 59f ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Sąd powołał art. 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji. TK uznał za zgodne z zasadą sprawiedliwości społecznej z art. 2, a także z art. 32 ust. 1, rozwiązanie zawarte w zdaniu drugim art. 57 ust. 7, odczytywanym łącznie z art. 59f ust. 1 i ustawowym załącznikiem. Pozostałą część postępowania umorzył z powodu niedopuszczalności orzekania.
Składowi przewodniczył Wojciech Hermeliński. Funkcję sprawozdawcy pełnił Zbigniew Cieślak, a ponadto orzekali Stanisław Biernat, Marek Mazurkiewicz i Janusz Niemcewicz. Zdanie odrębne zgłosił Marek Mazurkiewicz.
Sentencja
Sygn. akt P 64/07
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 5 maja 2009 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Wojciech Hermeliński – przewodniczący
Stanisław Biernat
Zbigniew Cieślak – sprawozdawca
Marek Mazurkiewicz
Janusz Niemcewicz,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu oraz Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 5 maja 2009 r., pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego, czy:
1) art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) w zakresie, w jakim ustala podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie, jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji,
2) art. 57 ust. 7 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i art. 55 ustawy stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 ustawy, jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji,
o r z e k a:
Art. 57 ust. 7 zdanie drugie w związku z art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 i Nr 170, poz. 1217, z 2007 r. Nr 88, poz. 587, Nr 99, poz. 665, Nr 127, poz. 880, Nr 191, poz. 1373 i Nr 247, poz. 1844, z 2008 r. Nr 145, poz. 914, Nr 199, poz. 1227, Nr 206, poz. 1287, Nr 210, poz. 1321 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 31, poz. 206) oraz załącznikiem do tej ustawy jest zgodny z zasadą sprawiedliwości społecznej wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 oraz z 2009 r. Nr 56, poz. 459) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
| Wojciech Hermeliński | ||
| Stanisław Biernat | Zbigniew Cieślak | |
|
Marek Mazurkiewicz |
Janusz Niemcewicz |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/4913-wysokosc-kary-z-tytulu-nielegalnego-uzytkowania-obiektu-budowlanego. Data dodania i pozyskania: 2009-05-05. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.