Wyrok – Wydłużenie przedawnienia a gwarancje międzynarodowe (P 4/08)

Przepis nowelizacji Kodeksu karnego dotyczący wydłużenia okresów przedawnienia został uznany przez TK za zgodny z powołanymi gwarancjami międzynarodowymi. Wyrok zapadł 13 października 2009 r. w sprawie zainicjowanej pytaniem prawnym Sądu Rejonowego w Żyrardowie. Sąd rozpoznawał zarzuty wobec osób kierujących bankiem, związane z udzieleniem kredytów bez odpowiedniego zabezpieczenia.

TK skontrolował art. 2 ustawy z 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy — Kodeks karny. Stwierdził jego zgodność zarówno ze zdaniem drugim art. 7 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, jak i ze zdaniem drugim art. 15 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych.

Podstawą wątpliwości sądu było stanowisko, że przedawnienie powinno podlegać gwarancjom właściwym dla instytucji prawa materialnego. Według dawnych regulacji zarzucone czyny przedawniłyby się w 2006 r. Składowi TK przewodniczył Marian Grzybowski, a sprawozdawcą był Adam Jamróz. Orzekali również Maria Gintowt-Jankowicz, Mirosław Granat i Andrzej Rzepliński.

Sentencja

Sygn. akt P 4/08

W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Warszawa, dnia 13 października 2009 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Marian Grzybowski – przewodniczący
Maria Gintowt-Jankowicz
Mirosław Granat
Adam Jamróz – sprawozdawca
Andrzej Rzepliński,

protokolant: Grażyna Szałygo,

po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 13 października 2009 r., pytania prawnego Sądu Rejonowego w Żyrardowie:

czy art. 2 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny (Dz. U. Nr 132, poz. 1109) jest zgodny z art. 7 ust. 1 zdanie drugie Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284) oraz z art. 15 ust. 1 zdanie drugie Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167),

orzeka:

Art. 2 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny (Dz. U. Nr 132, poz. 1109) jest zgodny z art. 7 ust. 1 zdanie drugie Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z 1995 r. Nr 36, poz. 175, 176 i 177, z 1998 r. Nr 147, poz. 962 oraz z 2003 r. Nr 42, poz. 364) oraz z art. 15 ust. 1 zdanie drugie Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167).

	Marian Grzybowski
Maria Gintowt-Jankowicz		Mirosław Granat
Adam Jamróz		Andrzej Rzepliński

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/4957-wydluzenie-okresow-przedawnienia-karalnosci-czynow oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/3095-wydluzenie-okresow-przedawnienia-karalnosci-czynow. Data dodania i pozyskania: 2009-10-13. Dostosowano formatowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „4 listopada 2006 roku – Nominacje w Pałacu Prezydenckim” (2006-11-04). Fot. Jan Bogacz. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6439-4-listopada-2006-roku-nominacje-w-palacu-prezydenckim.