Wyrok – Sądowe odwołanie od nagany wymierzonej lekarzowi (P 28/09)
Wyłączenie sądowej kontroli nagany dla lekarza zostało zakwestionowane przez TK w wyroku z 29 czerwca 2010 r. Rozstrzygnięcie zapadło w odpowiedzi na pytanie prawne Sądu Apelacyjnego w Łodzi. Dotyczyło sytuacji, w której karę orzekł w drugiej instancji Naczelny Sąd Lekarski.
Przedmiotem badania był art. 42 ust. 2 ustawy o izbach lekarskich z 17 maja 1989 r. Trybunał uznał go za niezgodny z art. 77 ust. 2 Konstytucji w zakresie pozbawiającym ukaranego naganą lekarza możliwości wniesienia odwołania do sądu.
Pytanie pojawiło się w sprawie Jana K., ukaranego za wypowiedzi dla prasy. Sąd apelacyjny przywrócił mu termin do wniesienia odwołania, po czym powziął wątpliwość co do ustawowego wyłączenia tego środka. W rozprawie przed TK uczestniczyli sąd pytający, Sejm oraz Prokurator Generalny. Przewodniczył Adam Jamróz, a sprawozdawcą był Marek Kotlinowski. W składzie zasiadali także Stanisław Biernat, Marian Grzybowski i Wojciech Hermeliński.
Sentencja
Sygn. akt P 28/09
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 29 czerwca 2010 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Adam Jamróz – przewodniczący
Stanisław Biernat
Marian Grzybowski
Wojciech Hermeliński
Marek Kotlinowski – sprawozdawca,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem sądu przedstawiającego pytanie prawne oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 29 czerwca 2010 r., pytania prawnego Sądu Apelacyjnego w Łodzi:
czy art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz. U. Nr 30, poz. 158, ze zm.) w zakresie, w jakim wyłącza prawo lekarza ukaranego przez Naczelny Sąd Lekarski w drugiej instancji karą nagany do wniesienia odwołania do sądu, jest zgodny z art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
o r z e k a:
Art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz. U. Nr 30, poz. 158, z 1990 r. Nr 20, poz. 120, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 152, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2001 r. Nr 126, poz. 1383, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052, z 2004 r. Nr 92, poz. 885 oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1238) w zakresie, w jakim wyłącza prawo lekarza, ukaranego przez Naczelny Sąd Lekarski w drugiej instancji karą nagany, do wniesienia odwołania do sądu, jest niezgodny z art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
| Adam Jamróz | ||
| Stanisław Biernat | Marian Grzybowski | |
| Wojciech Hermeliński | Marek Kotlinowski |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/4838-brak-mozliwosci-wniesienia-odwolania-do-sadu-przez-lekarza-ukaranego-przez-naczelny-sad-lekarsk oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/2784-brak-mozliwosci-wniesienia-odwolania-do-sadu-przez-lekarza-ukaranego-przez-naczelny-sad-lekarsk. Data dodania i pozyskania: 2010-06-29. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „16-18 maja 2010 roku – IV Konferencja Sędziów Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Konstytucyjnego Ukrainy” (2010-05-18). Fot. TK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6401-16-18-maja-2010-roku-iv-konferencja-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego-i-sadu-konstytucyjnego-u.