Wyrok – Ustawowe granice odpowiedzialności za pomocnictwo (SK 25/08)

Przepis dawnego Kodeksu karnego określający pomocnictwo przeszedł kontrolę konstytucyjną. TK rozpoznał 22 czerwca 2010 r. skargę Jarosława Jakubiaka i uznał art. 18 § 2 ustawy z 19 kwietnia 1969 r. za zgodny z art. 42 ust. 1 Konstytucji odczytywanym łącznie z jej art. 2.

Skarżący kwestionował możliwość przypisania mu pomocnictwa psychicznego na podstawie określenia sposobu ułatwienia przestępstwa, które uważał za wieloznaczne. Spór wyrósł ze skazania za pomoc przy zabójstwie oraz usiłowaniu zabójstwa. Zarzut dotyczył przewidywalności odpowiedzialności i dostatecznego sprecyzowania czynu w przepisie ustawy.

Pozostała część postępowania zakończyła się umorzeniem z powodu niedopuszczalności wydania wyroku. Obejmowała art. 8, art. 37 ust. 1 i art. 87 ust. 1 Konstytucji oraz art. 7 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, powiązany z art. 15 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych.

W rozprawie uczestniczyli Sejm i Prokurator Generalny. Przewodniczył Mirosław Granat, a sprawozdawcą był Adam Jamróz. Pozostałymi członkami składu byli Marek Kotlinowski, Teresa Liszcz i Ewa Łętowska.

Sentencja

Sygn. akt SK 25/08

W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Warszawa, dnia 22 czerwca 2010 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Mirosław Granat – przewodniczący
Adam Jamróz – sprawozdawca
Marek Kotlinowski 
Teresa Liszcz
Ewa Łętowska,

protokolant: Grażyna Szałygo,

po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 22 czerwca 2010 r., skargi konstytucyjnej Jarosława Jakubiaka o zbadanie zgodności:

art. 18 § 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 13, poz. 94, ze zm.) z art. 2, art. 8, art. 37 ust. 1, art. 42 ust. 1 i art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 7 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.) w związku z art. 15 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167),

o r z e k a:

Art. 18 § 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 13, poz. 94, ze zm.) jest zgodny z art. 42 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto p o s t a n a w i a:

na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 oraz z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.

	Mirosław Granat
Adam Jamróz		Marek Kotlinowski
Teresa Liszcz		Ewa Łętowska

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/4836-zakres-odpowiedzialnosci-za-pomocnictwo-w-popelnieniu-czynu-zabronionego oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/2782-zakres-odpowiedzialnosci-za-pomocnictwo-w-popelnieniu-czynu-zabronionego. Data dodania i pozyskania: 2010-06-22. Dostosowano formatowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „16-18 maja 2010 roku – IV Konferencja Sędziów Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Konstytucyjnego Ukrainy” (2010-05-18). Fot. TK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6401-16-18-maja-2010-roku-iv-konferencja-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego-i-sadu-konstytucyjnego-u.