Wyrok – Oczywista bezzasadność wniosku o uchylenie immunitetu sędziego (K 10/08)
Zagadnienia wymagającego zasadniczej wykładni ustawy nie można obejmować pojęciem oczywistej bezzasadności wniosku o pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej. Taką interpretację art. 80 § 2b zdanie pierwsze prawa o ustroju sądów powszechnych TK zakwestionował 27 października 2010 r. Sprawę wszczął wniosek RPO, rozpoznawany na rozprawach 30 czerwca i 27 października 2010 r.
Rzecznik kwestionował także objęcie tym pojęciem wniosków dotyczących sędziów stosujących ustawowe przepisy karne z mocą wsteczną pod rządami Konstytucji PRL z 22 lipca 1952 r. TK orzekł, że badany przepis, rozumiany jako obejmujący kwestię wymagającą zasadniczej wykładni, narusza art. 2 Konstytucji. Stwierdził jednocześnie, że nie jest niezgodny z jej art. 7, art. 10 i art. 42 ust. 1, a także z art. 7 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 15 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych.
Przewodniczącym składu był Bohdan Zdziennicki, a sprawozdawcą Maria Gintowt-Jankowicz. Zdania odrębne zgłosili Bohdan Zdziennicki, Stanisław Biernat, Adam Jamróz, Ewa Łętowska, Marek Mazurkiewicz i Mirosław Wyrzykowski.
Sentencja
Sygn. akt K 10/08
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 27 października 2010 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Bohdan Zdziennicki – przewodniczący
Stanisław Biernat
Zbigniew Cieślak
Maria Gintowt-Jankowicz – sprawozdawca
Mirosław Granat
Marian Grzybowski
Wojciech Hermeliński
Adam Jamróz
Marek Kotlinowski
Teresa Liszcz
Ewa Łętowska
Marek Mazurkiewicz
Andrzej Rzepliński
Mirosław Wyrzykowski,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniach 30 czerwca i 27 października 2010 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:
art. 80 § 2b zdanie pierwsze ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.):
a) w zakresie, w jakim w pojęciu wniosku oczywiście bezzasadnego o pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej mieści wniosek o pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego, który orzekając w sprawach karnych pod rządami Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej z dnia 22 lipca 1952 r. (Dz. U. Nr 33, poz. 232, ze zm.) stosował retroaktywne przepisy karne rangi ustawowej, z art. 7, art. 10 i art. 42 ust. 1 Konstytucji oraz z art. 7 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284) i z art. 15 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167),
b) rozumianego w ten sposób, że oczywista bezzasadność wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej obejmuje kwestie wymagające zasadniczej wykładni ustawy, z zasadą określoności przepisów prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji,
o r z e k a:
Art. 80 § 2b zdanie pierwsze ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 i Nr 154, poz. 1787, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, Nr 213, poz. 1802 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 188, poz. 1838 i Nr 228, poz. 2256, z 2004 r. Nr 34, poz. 304, Nr 130, poz. 1376, Nr 185, poz. 1907 i Nr 273, poz. 2702 i 2703, z 2005 r. Nr 13, poz. 98, Nr 131, poz. 1102, Nr 167, poz. 1398, Nr 169, poz. 1410, 1413 i 1417, Nr 178, poz. 1479 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1044 i Nr 218, poz. 1592, z 2007 r. Nr 25, poz. 162, Nr 64, poz. 433, Nr 73, poz. 484, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz. 766, Nr 136, poz. 959, Nr 138, poz. 976, Nr 204, poz. 1482 i Nr 230, poz. 1698, z 2008 r. Nr 223, poz. 1457, Nr 228, poz. 1507 i Nr 234, poz. 1571 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 4, Nr 9, poz. 57, Nr 26, poz. 156 i 157, Nr 56, poz. 459, Nr 157, poz. 1241, Nr 178, poz. 1375, Nr 219, poz. 1706 i Nr 223, poz. 1777), rozumiany w ten sposób, że „oczywista bezzasadność wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej” obejmuje także zagadnienie wymagające zasadniczej wykładni ustawy:
a) jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
b) nie jest niezgodny z art. 7, art. 10 i art. 42 ust. 1 Konstytucji oraz z art. 7 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.) i z art. 15 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167).
| Bohdan Zdziennicki (zdanie odrębne do całości) |
||
| Stanisław Biernat (zdanie odrębne do sentencji i uzasadnienia) |
Zbigniew Cieślak | |
| Maria Gintowt-Jankowicz |
Mirosław Granat |
|
| Marian Grzybowski | Wojciech Hermeliński | |
| Adam Jamróz (zdanie odrębne do całości) |
Marek Kotlinowski | |
| Teresa Liszcz |
Ewa Łętowska |
|
| Marek Mazurkiewicz (zdanie odrębne do całości) |
Andrzej Rzepliński |
|
| Mirosław Wyrzykowski (zdanie odrębne do całości) |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/4839-wniosek-o-uchylenie-immunitetu-sedziowskiego. Data dodania i pozyskania: 2010-10-27. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „16-18 maja 2010 roku – IV Konferencja Sędziów Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Konstytucyjnego Ukrainy” (2010-05-18). Fot. TK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6401-16-18-maja-2010-roku-iv-konferencja-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego-i-sadu-konstytucyjnego-u.