Komunikat – Redaktor nie może sam odgadywać granic odpowiedzialności karnej (K 41/07)

Niepewność redaktora naczelnego co do tego, kiedy musi opublikować sprostowanie lub odpowiedź, a kiedy ma odmówić, przesądziła o ocenie TK. W wyroku z 1 grudnia 2010 r. Trybunał uznał art. 46 ust. 1, art. 31 i art. 33 ust. 1 Prawa prasowego za niezgodne z art. 2 oraz art. 42 ust. 1 Konstytucji.

Sprawę zainicjował Rzecznik Praw Obywatelskich, a rozprawa odbyła się 25 listopada 2010 r. Kwestionowana norma przewiduje sankcję zarówno za uchylanie się od publikacji, jak i za zamieszczenie tekstu z naruszeniem ustawowych warunków. Jednocześnie redaktor ma obowiązek odmowy w określonych ustawą sytuacjach.

TK wskazał, że prawo nie daje wystarczających kryteriów odróżnienia odpowiedzi od sprostowania ani rozpoznania przesłanek nakazujących odmowę. Adresat regulacji musi sam ustalić granicę między obowiązkiem a zakazem, ponosząc ryzyko kary. W ocenie Trybunału nie pozwala to dostatecznie jednoznacznie odtworzyć normy karnej i przewidzieć konsekwencji zachowania.

Utratę mocy przepisów odroczono o osiemnaście miesięcy od publikacji wyroku w Dzienniku Ustaw. Resztę postępowania umorzono jako niedopuszczalną. Zdanie odrębne przedstawił Stanisław Biernat. Przewodniczącym był Adam Jamróz, a sprawozdawcą Maria Gintowt-Jankowicz.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/2878-prawo-prasowe-zasady-publikacji-odpowiedzi-lub-sprostowania-sankcja-karna-za-odmowe-publikacji. Data dodania i pozyskania: 2010-12-01. Opracowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „16-18 maja 2010 roku – IV Konferencja Sędziów Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Konstytucyjnego Ukrainy” (2010-05-18). Fot. TK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6401-16-18-maja-2010-roku-iv-konferencja-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego-i-sadu-konstytucyjnego-u.