Wyrok – Kwalifikowane naruszenie prawa w prawomocnym orzeczeniu (SK 4/11)

Ograniczenie skargi dotyczącej bezprawności prawomocnego orzeczenia do szczególnie poważnych naruszeń prawa zostało zaakceptowane przez TK. Wyrok z 27 września 2012 r. zakończył rozpoznanie skargi konstytucyjnej Danuty Kuźnickiej, która podważyła sposób rozumienia art. 424¹ § 1 Kodeksu postępowania cywilnego.

Skarżąca wskazała art. 77 ust. 1 Konstytucji jako wzorzec kontroli. Zarzut dotyczył wymagania, aby niezgodność orzeczenia z prawem była oczywista, rażąca i kwalifikowana. Sprawa odnosiła się do prawomocnego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji, które spowodowało szkodę, przy braku możliwości jego zmiany lub uchylenia dostępnymi stronie środkami prawnymi.

Trybunał uznał art. 424¹ § 1, rozumiany jako dopuszczający skargę tylko przy tak określonym stopniu naruszenia prawa, za zgodny ze wskazanym art. 77 ust. 1 Konstytucji. Rozstrzygnięcie dotyczyło zatem zakwestionowanej wykładni ustawowego warunku dochodzenia ochrony przed skutkami wadliwego orzeczenia.

Składowi przewodniczył Wojciech Hermeliński, a sprawozdawcą była Małgorzata Pyziak-Szafnicka. Orzekali również Zbigniew Cieślak, Maria Gintowt-Jankowicz i Mirosław Granat. W rozprawie uczestniczyli skarżąca oraz przedstawiciele Sejmu i Prokuratora Generalnego.

Sentencja

Sygn. akt SK 4/11

W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Warszawa, dnia 27 września 2012 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Wojciech Hermeliński – przewodniczący
Zbigniew Cieślak
Maria Gintowt-Jankowicz
Mirosław Granat
Małgorzata Pyziak-Szafnicka – sprawozdawca,

protokolant: Krzysztof Zalecki,

po rozpoznaniu, z udziałem skarżącej oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 27 września 2012 r., skargi konstytucyjnej Danuty Kuźnickiej o zbadanie zgodności:

art. 424¹ § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.), rozumianego w ten sposób, że od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji – gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe – przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jedynie wtedy, gdy niezgodność ta jest oczywista, rażąca i przybiera postać kwalifikowaną, z art. 77 ust. 1 Konstytucji,

o r z e k a:

Art. 424¹ § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.), rozumiany w ten sposób, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji przysługuje tylko wtedy, kiedy niezgodność ta jest oczywista, rażąca i przybiera postać kwalifikowaną, jest zgodny z art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

	Wojciech Hermeliński
Zbigniew Cieślak		Maria Gintowt-Jankowicz
Mirosław Granat		Małgorzata Pyziak-Szafnicka

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/4695-zasady-wnoszenia-skargi-o-stwierdzenie-niezgodnosci-z-prawem-prawomocnego-orzeczenia. Data dodania i pozyskania: 2012-09-27. Dostosowano formatowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „16-18 maja 2010 roku – IV Konferencja Sędziów Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Konstytucyjnego Ukrainy” (2010-05-18). Fot. TK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6401-16-18-maja-2010-roku-iv-konferencja-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego-i-sadu-konstytucyjnego-u.