Wyrok – Kontrola listów podejrzanego do obrońcy wymaga ustawowych przesłanek (K 25/11)
TK uznał za niekonstytucyjne pominięcie warunków, które pozwalałyby prokuratorowi kontrolować korespondencję podejrzanego z obrońcą. Wyrok z 10 grudnia 2012 r. zapadł po rozpoznaniu wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich. Rozstrzygnięcie dotyczy art. 73 § 3 kodeksu postępowania karnego.
Rzecznik zakwestionował art. 73 § 2 i 3, powołując art. 42 ust. 2 Konstytucji w powiązaniu z art. 31 ust. 3. Trybunał stwierdził naruszenie tych wzorców w odniesieniu do regulacji korespondencji zawartej w § 3. Wadę przepisu upatrywał w braku wskazania przesłanek zastrzeżenia kontroli przez prokuratora. W pozostałym zakresie, obejmującym zakwestionowany § 2, umorzył postępowanie.
TK odroczył utratę mocy przepisu: ma ona nastąpić po upływie 12 miesięcy od ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. W rozprawie uczestniczyli Rzecznik, Sejm oraz Prokurator Generalny. Przewodniczącym składu był Andrzej Rzepliński, a sprawozdawcą Wojciech Hermeliński. Orzekali również Leon Kieres, Marek Kotlinowski i Stanisław Rymar.
Sentencja
Sygn. akt K 25/11
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 10 grudnia 2012 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Andrzej Rzepliński – przewodniczący
Wojciech Hermeliński – sprawozdawca
Leon Kieres
Marek Kotlinowski
Stanisław Rymar,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 10 grudnia 2012 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:
art. 73 § 2 i 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 42 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
o r z e k a:
I
Art. 73 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) przez to, że nie wskazuje przesłanek, których zaistnienie uprawniałoby prokuratora do zastrzeżenia kontroli korespondencji podejrzanego z obrońcą, jest niezgodny z art. 42 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
II
Przepis wymieniony w części I traci moc obowiązującą z upływem 12 (dwunastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.
| Andrzej Rzepliński | ||
| Wojciech Hermeliński | Leon Kieres | |
| Marek Kotlinowski | Stanisław Rymar |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/4716-zasady-porozumiewania-sie-tymczasowo-aresztowanego-z-obronca. Data dodania i pozyskania: 2012-12-10. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „16-18 maja 2010 roku – IV Konferencja Sędziów Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Konstytucyjnego Ukrainy” (2010-05-18). Fot. TK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6401-16-18-maja-2010-roku-iv-konferencja-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego-i-sadu-konstytucyjnego-u.